W skrócie
8 min czytaniaPiksel śledzący to obraz 1x1, którego jedynym zadaniem jest skłonienie przeglądarki lub klienta poczty do wysłania żądania HTTP na serwer, który je zapisuje. Żądanie zawiera adres IP, User-Agent, pliki cookie ustawione już dla domeny piksela, identyfikatory wpisane w parametry zapytania oraz nagłówek Referer, który przeglądarki przy żądaniach między originami skracają dziś do samego originu. Piksel nie odczyta DOM, nie zmierzy przewijania ani czasu i tym różni się od tagu skryptu. W e-mailach jest dziś słabym sygnałem: Protect Mail Activity od Apple pobiera zdalne treści w tle niezależnie od tego, czy wiadomość została otwarta, a Gmail przepuszcza każdy obraz przez proxy.
Czym jest piksel śledzący?
Marketerzy osadzają piksel śledzący, czyli obraz 1x1 wskazywany przez adres URL identyfikujący kampanię, aby wyświetlenie strony lub e-maila wymusiło żądanie do serwera, który je zapisuje. Sam obraz nie ma znaczenia. Liczy się żądanie.
Meta udostępnia ten wzorzec we własnym, udokumentowanym kodzie bazowym jako rozwiązanie zastępcze dla odwiedzających, których przeglądarka nie uruchomi wersji JavaScript:
<noscript>
<img height="1" width="1" style="display:none" src="https://www.facebook.com/tr?id={your-pixel-id-goes-here}&ev=PageView&noscript=1" />
</noscript>Wszystko, co raportuje piksel, znajduje się w tym adresie URL lub w nagłówkach dołączanych przez klienta. id wskazuje konto, ev=PageView nazywa zdarzenie, a noscript=1 zapisuje, że użyto ścieżki zastępczej. Treść odpowiedzi nie ma znaczenia dla nadawcy, dlatego endpointy zwracają przezroczysty GIF 1x1 lub pustą odpowiedź 204 No Content, a element jest ukrywany przez display:none.
Co naprawdę otrzymuje serwer?
Z żądaniem piksela przychodzi pięć rzeczy, a tylko jedną z nich wybiera osoba, która umieściła piksel.
| Co przychodzi | Skąd pochodzi | Na ile jest wiarygodne |
|---|---|---|
| Parametry zapytania | Adres URL w src zapisany przez nadawcę | Dokładne, bo zapisał je nadawca |
| Adres IP | Połączenie TCP | Przybliżona lokalizacja, często proxy lub przekaźnik |
User-Agent | Klient | Rodzaj urządzenia i klienta, coraz mniej szczegółowy |
Referer | Przeglądarka, zgodnie z polityką referrera | Przy żądaniach między originami tylko origin |
| Pliki cookie | Wcześniej ustawione pliki cookie domeny piksela | Podlegają zasadom przeglądarki dla cookie stron trzecich |
Zwróć uwagę na to, czego brakuje. Nie ma tytułu strony, rozmiaru ekranu, pozycji przewinięcia ani czasu na stronie, bo w chwili żądania obrazu żadna z tych informacji nie istnieje. Trafienie piksela to jeden wiersz w logu dostępu, a każde jego pole albo klient dołączył automatycznie, albo nadawca wpisał w adres URL wiele tygodni wcześniej. Analitycy często przypisują danym z pikseli szczegóły, których nie mogą one zawierać, a powstałe luki tłumaczą blokowaniem reklam.
Wiersz Referer to ten, który większość osób nadal rozumie błędnie. Przeglądarki domyślnie stosują strict-origin-when-cross-origin, co MDN opisuje jako wysyłanie "the origin, path, and query string when performing a same-origin request", a przy żądaniach między originami wysyłanie "the origin (only) when the protocol security level stays same (HTTPS to HTTPS)." Piksel strony trzeciej poznaje więc witrynę, ale nie stronę, chyba że właściciel strony celowo przekazał ścieżkę w parametrach zapytania.
![]()
Czego piksel nie potrafi, a skrypt tak?
Piksel nie odczyta strony, na której się znajduje. Uruchamia się raz, niesie tylko to, co już było w adresie URL, i na tym żądanie się kończy.
| Możliwość | Piksel obrazkowy 1x1 | Tag skryptu |
|---|---|---|
| Zapisanie faktu wyświetlenia | Tak | Tak |
| Odczyt adresu URL i tytułu strony | Tylko jeśli nadawca wpisał je na stałe | Tak, z document |
| Odczyt rozmiaru ekranu, języka, pamięci urządzenia | Nie | Tak |
| Śledzenie kliknięć, głębokości przewijania, wysłania formularzy | Nie | Tak |
| Pomiar czasu na stronie lub wydajności | Nie | Tak |
| Ustawienie lub odczyt własnego pliku cookie | Tylko przez Set-Cookie we własnej domenie | Tak, przez document.cookie |
| Wysyłanie kolejnych zdarzeń podczas tej samej wizyty | Nie, jedno żądanie na element | Tak |
| Niezawodne działanie przy opuszczaniu strony | Nie | Tak, przez navigator.sendBeacon |
| Odczyt danych z innego originu | Nie | Nie |
Dokumentacja Meta pokazuje tę różnicę w ramach jednego produktu. Piksel JavaScript, jak podaje, "will track URLs visited, domains visited, and the devices your visitors use." Obraz noscript poniżej raportuje jedno zdarzenie PageView z parametrami wpisanymi już w src. To samo konto, ta sama nazwa zdarzenia, ułamek szczegółów.
Dlatego w większości dyskusji o analityce webowej piksel jest niewłaściwym narzędziem i niewłaściwym powodem do obaw. Stronę odczytuje pomiar oparty na skrypcie, a piksel to jego okrojona wersja zastępcza. W szerszym pytaniu o to, co żądanie strony trzeciej może połączyć między witrynami, śledzenie między witrynami i różnica między własnymi plikami cookie a plikami cookie stron trzecich znaczą znacznie więcej niż rozmiar obrazu.
![]()
Dlaczego wskaźniki otwarć e-maili są zawyżone?
Śledzenie otwarć e-maili to klasyczne zastosowanie pikseli i pierwsze, które przestało działać. W e-mailu nie istnieje zdarzenie otwarcia. Jest tylko zdalny obraz, który klient poczty może pobrać lub nie, więc cała metryka opiera się na założeniu, że klient zachowuje się tak jak w 2010 roku.
Protect Mail Activity od Apple, czyli ustawienie stojące za Mail Privacy Protection, psuje to wnioskowanie w dwóch miejscach. Apple stwierdza, że funkcja "helps protect your privacy by preventing email senders, including Apple, from learning information about your Mail activity", i bez niejasności opisuje mechanizm: "downloads remote content in the background by default", niezależnie od tego, czy odbiorca wchodzi w interakcję z e-mailem. To jedno zdanie zamienia wskaźnik otwarć we wskaźnik dostarczeń dla każdego odbiorcy z włączonym ustawieniem. Po stronie sieci Apple "routes all remote content downloaded by Mail through two separate relays operated by different entities", więc adres IP docierający do nadawcy nie należy do odbiorcy, a "senders can't use your IP address as a unique identifier to connect your activity across websites or apps to build a profile about you."
Gmail uderza w ten sam sygnał z innej strony, sam skanując i serwując obrazy. Strona pomocy Google stwierdza, że "senders can't use image loading to get information about your computer or location" oraz że "senders can't use the image to set or read cookies in your browser." W jednym zdaniu przyznaje też granice tej ochrony: "sometimes, senders may know whether you've opened an email that has an image."
| Sygnał, którego chce nadawca | Apple Mail z Protect Mail Activity | Gmail z proxy obrazów |
|---|---|---|
| Czy odbiorca otworzył wiadomość | Uruchamia się niezależnie od interakcji z wiadomością | Nadal może zarejestrować otwarcie |
| Kiedy ją otworzył | Czas odzwierciedla pobranie w tle | Odzwierciedla pobranie przez proxy |
| Gdzie się znajduje | Dwa przekaźniki, nie adres IP odbiorcy | Obraz nie ujawnia lokalizacji |
| Jakie ma urządzenie | Zgłasza je agent pobierający | Zgłasza je proxy |
| Ponowne otwarcia | Nie do odróżnienia | Obraz w pamięci podręcznej, więc można je przeoczyć |
Dokładnie przemyśl konsekwencje, zanim przygotujesz raport z kampanii. Wskaźnik otwarć jest dziś górną granicą złożoną głównie z automatycznych pobrań, a liczby są najbardziej zawyżone w segmentach z największą liczbą użytkowników Apple Mail, więc porównując otwarcia między segmentami, porównujesz klientów poczty. Kliknięcia nadal wymagają człowieka, dlatego współczynnik klikalności i przychód przypisany do kliknięcia przetrwały tę zmianę. To samo rozumowanie dotyczy śledzenia po stronie serwera w sieci: im bliżej działania, które musiała wykonać osoba, odbywa się pomiar, tym mniej zależy od osobliwości renderowania.
Panel w czasie rzeczywistym
Śledzenie celów
Śledzenie bez cookie
Czy piksel śledzący to to samo co web beacon lub piksel szpiegujący?
Tak, to trzy nazwy jednego mechanizmu o różnym wydźwięku. „Web beacon” to starszy, neutralny termin, „piksel śledzący” to określenie używane przez dostawców, a „piksel szpiegujący” przyjął się, gdy dziennikarze zaczęli liczyć, ile e-maili marketingowych go zawiera. HTML jest we wszystkich trzech przypadkach identyczny.
Aby go wykryć, wystarczy panel sieci, bez dodatkowych narzędzi. Przefiltruj żądania według typu obrazu, posortuj według rozmiaru i szukaj odpowiedzi o wielkości najwyżej kilkuset bajtów, których adres URL zawiera identyfikator i nazwę zdarzenia. W e-mailu to samo znajdziesz, wyświetlając surową wiadomość i szukając w HTML tagów img z atrybutem width lub height równym 1, zanim klient je wyrenderuje.
Różnice dotyczą informowania użytkowników i jurysdykcji, a nie technologii. Piksel zgłaszający zakup do platformy reklamowej, piksel mierzący dostarczenie newslettera i piksel rozpoznający czytelnika między witrynami wyglądają w kodzie tak samo, a prawo o ochronie prywatności traktuje je bardzo różnie. Sam element nie mówi nic o intencji; mówią o niej domena docelowa i parametry w adresie URL.
Najczęściej zadawane pytania
Dlaczego piksel śledzący ma wymiary 1x1?
Bo musi zostać pobrany, ale pozostać niewidoczny. Jeden piksel to najmniejszy prawidłowy obraz, zwykle ukrywany przez display:none lub dopasowany do tła, aby nic w układzie strony się nie przesunęło.
Czy piksel śledzący może odczytać mój adres e-mail?
Tylko ten już zapisany w jego adresie URL. Nadawcy dodają identyfikator odbiorcy do parametrów zapytania przed wysyłką, więc piksel zwraca tożsamość, którą już znali, a nie taką, którą sam odkrył.
Czy blokery reklam zatrzymują piksele śledzące?
Listy blokowania dopasowują adres URL żądania, więc piksel wskazujący znaną domenę reklamową jest blokowany jak każde inne żądanie do niej. Piksel serwowany z domeny samej witryny trudniej zaklasyfikować.
Czy Apple Mail Privacy Protection blokuje piksele?
Nie blokuje pobrania. Apple domyślnie pobiera zdalne treści w tle, niezależnie od interakcji z wiadomością, i przesyła je przez dwa przekaźniki, więc żądanie nadal dociera, ale otwarcie, czas i adres IP przestają znaczyć to, co zakłada nadawca.
Czy piksel może ustawić plik cookie?
Jego odpowiedź może wysłać Set-Cookie dla własnej domeny, co jest plikiem cookie strony trzeciej, gdy piksel znajduje się na cudzej stronie. To, czy przeglądarka go zapisze i później odeśle, zależy od jej zasad dotyczących plików cookie stron trzecich.
Czy piksel śledzący to dane osobowe w rozumieniu RODO?
Sam obraz nie, ale zbierane przez niego dane mogą nimi być. Adres IP w połączeniu z identyfikatorem odbiorcy w parametrach zapytania identyfikuje osobę i to właśnie ma znaczenie, a nie format pliku.
Czy piksel śledzący działa przy wyłączonym JavaScript?
Piksel nie potrzebuje JavaScript. Meta udostępnia właśnie na taki przypadek rozwiązanie <noscript> oparte na zwykłym tagu <img>, bo załadowanie dowolnego obrazu zmusza przeglądarkę do wysłania żądania niezależnie od obsługi skryptów. Na tym polega cały mechanizm: pobierz adres URL, zapisz trafienie.
Dlaczego piksele śledzące zwracają pusty obraz lub odpowiedź 204?
Nadawca nigdy nie czyta tego, co wraca. Liczy się tylko to, że żądanie dotarło do serwera i zostało zapisane, więc endpointy odpowiadają przezroczystym GIF-em 1x1 lub pustą odpowiedzią 204 No Content. Styl display:none wynika z tej samej logiki, bo obrazu i tak nikt nie ma oglądać.
Czy piksel śledzący pokaże, ile razy ktoś otworzył e-mail?
Nie w wiarygodny sposób. Protect Mail Activity od Apple uruchamia się przy każdym pobraniu w tle, niezależnie od interakcji, więc ponownych otwarć nie da się odróżnić od pierwszego pobrania. Gmail przechowuje obraz z proxy w pamięci podręcznej, więc drugie otwarcie może w ogóle nie zostać zarejestrowane.
Czy piksel śledzący wie, na jakiej stronie ktoś jest?
Zwykle nie wie nic ponad domenę. Przeglądarki domyślnie stosują strict-origin-when-cross-origin, co oznacza wysyłanie pełnej ścieżki tylko przy żądaniach w obrębie tego samego originu, a przy żądaniach między originami skracanie jej do originu. Piksel strony trzeciej poznaje więc domenę, która go osadziła, a nie samą stronę, chyba że właściciel strony wpisał ścieżkę w parametry zapytania.
Czy ten artykuł był pomocny?
Chętnie poznamy opinię!
Częściej widoczni w Google
Jedno kliknięcie ustawia Flowsery jako preferowane źródło, dzięki czemu nasze artykuły pojawiają się wyżej w Najważniejszych artykułach, trybie AI i Przeglądach od AI.
Jeszcze jedno...
Flowsery
Analityka witryny skupiona na przychodach
Każdy odwiedzający, źródło i konwersja w czasie rzeczywistym. Prosto, skutecznie i bez plików cookie.
Panel w czasie rzeczywistym
Śledzenie celów
Śledzenie bez cookie
Powiązane hasła ze słownika


Jak działa opt-out z Google Analytics i co blokuje każda metoda
Opt-out z Google Analytics to dodatek do przeglądarki, flaga ga-disable w window lub odmowa zgody. Co każda metoda blokuje, kto nią steruje i gdzie się kończy.


Co siedmiu dostawców publikuje o retencji danych z odtwarzania sesji
Retencja danych z odtwarzania sesji według dokumentacji FullStory, Hotjar, Clarity, LogRocket, PostHog, Sentry i Datadog oraz wymagania RODO.


Co nagrywa rrweb i jak działają jego opcje prywatności
Jak rrweb zapisuje sesję jako zrzut DOM i mutacje, a nie wideo: pakiety npm, licencja MIT i opcje prywatności, takie jak maskAllInputs i blockClass.


Gdzie domyślne ustawienia redakcji PII w nagraniach sesji odsłaniają dane
Domyślna redakcja PII w nagraniach sesji bardzo się różni: rrweb maskuje tylko hasła, Sentry cały tekst, a Clarity liczby i adresy e-mail.


Jak partycjonowane pliki cookie CHIPS dają każdej witrynie osobny słoik
Partycjonowany plik cookie CHIPS wymaga Secure, SameSite=None i jednego dodatkowego atrybutu, a przeglądarka trzyma osobną kopię dla każdej witryny.


Jak analityka bez plików cookie liczy odwiedzających bez identyfikatora
Narzędzie analityczne bez plików cookie liczy odwiedzających bez zapisywania identyfikatora w przeglądarce. Co to usuwa, ile kosztuje i czemu fingerprinting zawodzi.
Powiązane artykuły


Test, który rozstrzyga: administrator czy podmiot przetwarzający
Test RODO dla administratora i podmiotu przetwarzającego sprowadza się do tego, kto ustala cele i sposoby. Co każda rola podpisuje, za co odpowiada i co robi po naruszeniu.


O podziale na pliki cookie first-party i third-party decyduje tylko domena
Pliki cookie first-party i third-party dzieli domena, która je ustawiła, a nie ich autor. Co dziś blokują przeglądarki i co się wtedy psuje.


Co naprawdę ogranicza 7-dniowy limit plików cookie w Safari
7-dniowy limit Safari obejmuje własne pliki cookie ustawiane przez skrypty, a po niektórych kliknięciach między witrynami obowiązuje krótszy, 24-godzinny.