W skrócie
8 min czytaniaCHIPS pozwala osadzonej usłudze ustawić plik cookie innej firmy z atrybutem Partitioned, a przeglądarka przechowuje jedną odizolowaną kopię dla każdej witryny najwyższego poziomu. Specyfikacja wymaga atrybutu Secure, przeglądarki przyjmują Partitioned tylko razem z SameSite=None, a prefiks __Host- używany we wszystkich oficjalnych przykładach wymusza Path=/ i zakazuje Domain. Chrome wprowadził tę funkcję w wersji 114, Firefox w 141, a Safari w 26.2.
Czym są partycjonowane pliki cookie CHIPS?
Przeglądarki trzymają partycjonowane pliki cookie CHIPS w osobnym słoiku dla każdej witryny najwyższego poziomu, więc plik ustawiony przez widżet pomocy osadzony na retail.example jest nieczytelny dla tego samego widżetu osadzonego na news.example. CHIPS to skrót od Cookies Having Independent Partitioned State, a całość opiera się na jednym dobrowolnym atrybucie: dodaj Partitioned do nagłówka Set-Cookie, a przeglądarka zapisze plik pod dwoma kluczami zamiast jednego, czyli pod hostem, który go ustawił, i witryną najwyższego poziomu, na której to zrobił. Dodawaj go do każdego pliku cookie między witrynami, który ma działać tylko w obrębie jednej witryny najwyższego poziomu, na przykład sesji czatu, wskazówki dla load balancera CDN albo zapisanej lokalizacji na mapie.
Podwójny klucz odróżnia CHIPS od zwykłego pliku cookie innej firmy, który wędruje z osadzonym elementem wszędzie i napędza śledzenie między witrynami. Partycjonowany plik nie może opuścić witryny, na której powstał, więc osadzony element dostaje nowy identyfikator dla każdej witryny najwyższego poziomu i nie ma czego łączyć. Jeśli te dwie kategorie ci się mylą, zacznij od tekstu o plikach cookie własnych i innych firm.
Czego wymaga atrybut Partitioned?
Atrybut Partitioned wymaga Secure, a przeglądarki odrzucają każdy partycjonowany plik cookie, który przychodzi bez niego. Objaśnienie CHIPS z W3C Privacy Community Group nakazuje implementatorom: "User agent must reject any cookie set with Partitioned that does not also include the Secure." Dokumentacja Privacy Sandbox od Google powtarza to deweloperom: "Partitioned cookies must be set with Secure." Szkic IETF draft-cutler-httpbis-partitioned-cookies-01 z 10 listopada 2022 podaje powód w rozważaniach o bezpieczeństwie: "This proposal takes the opportunity of defining the semantics of a new cookie attribute in order to require the Secure attribute, restricting this feature to secure protocols."
Path=/ w każdym oficjalnym przykładzie wynika z drugiej reguły, którą niesie prefiks nazwy __Host-, a nie sam Partitioned. RFC 6265bis, szkic 22 z grudnia 2025, definiuje ją w sekcji 4.1.3.2: "If a cookie's name begins with a case-sensitive match for the string **Host-, then the cookie will have been set with a Secure attribute, a Path attribute with a value of /, and no Domain attribute." Nazwij plik **Host-something, a przeglądarka sama wymusi Path=/i odrzuci wszystko inne. Objaśnienie CHIPS zaleca ten prefiks, ale go nie wymaga: "Although it is not required, it is still recommended to still include the**Host-prefix." Przeglądarki ignorującePartitionednadal egzekwują**Host-, więc prefiks wiąże plik z hostem także w klientach, które nigdy nie słyszały o CHIPS.
Trzecim elementem jest SameSite. Objaśnienie mówi, że przeglądarki mogą przyjmować Partitioned tylko wtedy, gdy SameSite ma wartość None, a plik cookie przeznaczony do działania w ramce między witrynami i tak potrzebuje SameSite=None. Współdziałanie atrybutów opisuje przewodnik po plikach cookie dla początkujących.
Czym dokładnie jest klucz partycji?
Kluczem partycji jest witryna strony widocznej na pasku adresu, a nie witryna osadzonego elementu. Objaśnienie CHIPS definiuje to precyzyjnie: "A cookie's partition key is the site (i.e. scheme and registrable domain) of the top-level URL the browser was visiting at the start of the request to the endpoint that set the cookie." Dwa słowa są tu kluczowe. "Site" oznacza domenę rejestrowalną, więc support.shoppy.example i checkout.shoppy.example mają wspólną partycję. "Scheme" włącza do klucza protokół, więc http://shoppy.example i https://shoppy.example wspólnej partycji nie mają.
Chrome dodaje jeszcze jedno pole. Chrome Platform Status odnotowuje tę zmianę: "Chrome 128 adds a cross-site ancestor bit to the keying of the partitioned cookie's CookiePartitionKey." Ten bit zapisuje, czy między dokumentem najwyższego poziomu a ramką wysyłającą żądanie znajduje się ramka z innej witryny, co nie pozwala osadzonemu elementowi dotrzeć do partycjonowanych plików samej witryny przez zagnieżdżony iframe. Od Chrome 128 klucz ma trzy części: schemat, domenę rejestrowalną i bit przodka.
Jak wygląda prawdziwy nagłówek Set-Cookie?
Partycjonowany plik cookie to jeden zwykły nagłówek Set-Cookie z czterema atrybutami. Ten przykład publikują znak w znak dokumentacja Privacy Sandbox od Google i MDN:
Set-Cookie: __Host-example=34d8g; SameSite=None; Secure; Path=/; Partitioned;Taka odpowiedź musi przyjść przez HTTPS, bo Secure i __Host- wymagają bezpiecznego originu. Przy kolejnym żądaniu do tego samego osadzonego elementu na tej samej witrynie najwyższego poziomu przeglądarka odsyła sam plik:
Cookie: __Host-example=34d8gPo przejściu na inną witrynę najwyższego poziomu ten drugi nagłówek znika. Osadzony element nie widzi pliku cookie i tworzy nową wartość, i o to właśnie chodzi.

Które przeglądarki przyjmują atrybut Partitioned?
Przyjmują go trzy silniki. Poniższe wersje pochodzą z danych MDN o zgodności przeglądarek dla Partitioned.
| Przeglądarka | Partitioned od wersji | Uwagi |
|---|---|---|
| Chrome | 114 | Bit przodka między witrynami dodany w 128 |
| Edge | 114 | Tak samo jak Chrome |
| Firefox | 141 | Działa obok partycjonowania stanu w Firefoksie |
| Safari | 26.2 | Dodany w 18.4, usunięty w 18.5, przywrócony w 26.2 |
MDN oznacza partycjonowane pliki cookie jako Baseline newly available od grudnia 2025. Klienty, które nie rozpoznają atrybutu, ignorują go i traktują plik jak zwykły plik SameSite=None, więc rozwiązaniem awaryjnym jest to, co dana przeglądarka robi z plikami cookie innych firm. W Safari nie ma żadnego, bo Intelligent Tracking Prevention blokuje je całkowicie, a pliki ustawiane przez skrypty ogranicza 7-dniowym limitem Safari.
Ile może zapisać jeden osadzony element w jednej partycji?
Chrome ogranicza partycję do 180 plików cookie i 10 KB na osadzoną witrynę. Jego dokumentacja CHIPS mówi wprost: "Chrome has a limit of maximum 180 cookies per partition that cannot exceed 10 KB per-embedded-site." W większości przypadków pierwszy zadziała limit bajtów, więc sprawdzaj taką liczbę:
bajty użyte w partycji = liczba plików cookie x średnia liczba bajtów na plik
Panel w czasie rzeczywistym
Śledzenie celów
Śledzenie bez cookie
Osadzony element z 20 plikami po średnio 500 bajtów zużywa 20 x 500 = 10 000 bajtów, czyli dochodzi do limitu 10 KB, gdy 160 ze 180 miejsc jest wolnych. Po przekroczeniu budżetu bajtów przeglądarka usuwa pliki, więc planuj według rozmiaru, a nie liczby.
Czy Chrome nadal wycofuje pliki cookie innych firm?
Nie. Najnowsze ogłoszenie Google o Privacy Sandbox, "Update on Plans for Privacy Sandbox Technologies" autorstwa Anthony'ego Chaveza, wiceprezesa ds. Privacy Sandbox, z 17 października 2025, nawiązuje do wcześniejszej decyzji, "that Chrome will maintain our current approach to offering users third-party cookie choice in Chrome." Nie zaplanowano wycofania w całej przeglądarce ani nowego komunikatu. Chrome dopuszcza pliki cookie innych firm w zwykłym przeglądaniu i blokuje je w trybie incognito.
To samo ogłoszenie pokazuje, dlaczego warto budować na CHIPS. Google wycofało w nim Attribution Reporting API, Protected Audience, Topics, Private Aggregation i Related Website Sets, a CHIPS potraktowało odwrotnie: "CHIPS and FedCM, which improve cookie privacy and security and streamline identity flows respectively, have seen broad adoption, including support from other browsers. We'll continue to support those APIs and evaluate opportunities for future enhancements." Related Website Sets jest na liście wycofanych technologii. CHIPS nie.
Co to oznacza dla twojej analityki?
Analityka, która nie ustawia plików cookie, w ogóle nie ma tego problemu. Partycjonowanie rozwiązuje kłopot, który pojawia się tylko wtedy, gdy skrypt zapamiętuje odwiedzającego w pamięci przeglądarki, więc śledzenie bez plików cookie usuwa źródło awarii, zamiast je izolować. Analityka Flowsery bez plików cookie, hostowana w UE, zapisuje sesje i nagrania bez plików cookie, więc nie ma klucza partycji, który można by ustawić źle.
Rachunek się zmienia, jeśli twój produkt zawiera widżet osadzany przez inne firmy. Taki widżet potrzebuje stanu, witryna najwyższego poziomu nie należy do ciebie, a CHIPS utrzymuje go w działaniu. Dodaj Partitioned, użyj prefiksu __Host-, zachowaj SameSite=None; Secure i przetestuj pierwsze żądanie w nowej partycji, bo ta ścieżka uruchamia się teraz w witrynie każdego nowego klienta.
Najczęściej zadawane pytania

Czy atrybut Partitioned wymaga Path=/?
Sam Partitioned nie. Objaśnienie CHIPS, szkic IETF i dokumentacja CHIPS od Google nie wymieniają Path=/ wśród wymagań atrybutu. Pojawia się on we wszystkich oficjalnych przykładach, bo używają one prefiksu __Host-, a RFC 6265bis wymaga, by pliki __Host- miały Path równe / i nie miały atrybutu Domain.
Czy prefiks __Host- jest obowiązkowy dla partycjonowanych plików cookie?
Nie. Objaśnienie CHIPS mówi, że prefiks "is not required", ale jest "still recommended", więc plik partycjonowany bez niego zostanie przyjęty. Mimo to go używaj: przeglądarki ignorujące Partitioned nadal egzekwują prefiks i wiążą plik z dokładnym hostem.
Czy partycjonowane pliki cookie nadal wymagają zgody według RODO?
Tak. Partycjonowanie zmienia to, kto może odczytać plik, a nie to, czy trafia on na urządzenie. Wymóg zgody z dyrektywy ePrivacy dotyczy przechowywania informacji w urządzeniu końcowym użytkownika lub uzyskiwania do nich dostępu, a plik partycjonowany robi jedno i drugie. Pliki ściśle niezbędne pozostają zwolnione w obu przypadkach.
Czy witryna najwyższego poziomu może usunąć partycjonowane pliki osadzonego elementu?
Nie. Objaśnienie CHIPS stwierdza, że witryny najwyższego poziomu nie mogą usuwać plików cookie innych firm w swojej partycji, bo pozwoliłoby to witrynie zakłócać kod w osadzonych ramkach. Osadzony element czyści własną partycję, wysyłając Clear-Site-Data, co dotyczy tylko partycji bieżącej witryny najwyższego poziomu.
Czym CHIPS różni się od partycjonowania stanu w Firefoksie?
Firefox domyślnie partycjonuje pamięć plików cookie innych firm, bez udziału witryny. CHIPS to atrybut, który usługa dodaje świadomie, i działa zarówno w kontekście własnym, jak i innych firm. MDN zaleca CHIPS zamiast partycjonowania stanu, bo jawny atrybut zapewnia największą zgodność między przeglądarkami.
Co zastępuje CHIPS, gdy osadzony element potrzebuje jednego pliku na kilku witrynach?
Storage Access API. Wcześniej ten przypadek obsługiwały Related Website Sets, deklarujące grupę powiązanych domen, ale ogłoszenie Google z 17 października 2025 umieściło je wśród wycofanych technologii. Storage Access API prosi użytkownika o zgodę na użycie niepartycjonowanej pamięci w ramce między witrynami i jest ostatnią wspieraną drogą do współdzielenia stanu.
Czy atrybut Partitioned działa z SameSite=Lax lub SameSite=Strict?
Objaśnienie CHIPS pozwala przeglądarkom przyjmować Partitioned tylko przy SameSite=None, więc plik Lax lub Strict może pozostać niepartycjonowany nawet z tym atrybutem. Takie połączenie pasuje do zastosowania, bo plik partycjonowany ma znaczenie w osadzeniu między witrynami, a osadzony element w ogóle potrzebuje SameSite=None, żeby dostać plik. Ustaw SameSite=None; Secure razem z Partitioned, a problem nie wystąpi.
Co się dzieje, gdy partycja przekroczy limit 10 KB w Chrome?
Chrome egzekwuje limit 180 plików cookie i 10 KB na partycję dla każdej osadzonej witryny, a po przekroczeniu którejkolwiek granicy usuwa pliki z tej partycji. Zwykle pierwszy zadziała limit bajtów: kilka plików po kilkaset bajtów może zapełnić 10 KB, gdy dziesiątki ze 180 miejsc stoją puste. Planuj według łącznej liczby bajtów na witrynę najwyższego poziomu, a nie według liczby ustawianych plików.
Czy partycjonowany plik cookie można ustawić przez zwykłe HTTP?
Secure to blokuje. Atrybut Partitioned wymaga Secure, a szkic IETF podaje właśnie to połączenie jako powód zdefiniowania nowego atrybutu, ograniczając funkcję do bezpiecznych protokołów. Nagłówek Set-Cookie wysłany przez zwykłe HTTP traci zarówno Partitioned, jak i plik, który go niesie.
Panel w czasie rzeczywistym
Śledzenie celów
Śledzenie bez cookie
Czym jest bit przodka między witrynami w kluczu partycji Chrome?
Od Chrome 128 klucz partycji ma trzecie pole, obok schematu i domeny rejestrowalnej, które zapisuje, czy między dokumentem najwyższego poziomu a ramką wysyłającą żądanie znajduje się ramka z innej witryny. Ten bit nie pozwala osadzonemu elementowi dotrzeć do partycjonowanych plików samej witryny przez zagnieżdżony iframe. Starsze wersje Chrome i inne przeglądarki opierają klucz wyłącznie na schemacie i domenie rejestrowalnej.
Czy ten artykuł był pomocny?
Chętnie poznamy opinię!
Częściej widoczni w Google
Jedno kliknięcie ustawia Flowsery jako preferowane źródło, dzięki czemu nasze artykuły pojawiają się wyżej w Najważniejszych artykułach, trybie AI i Przeglądach od AI.
Jeszcze jedno...
Flowsery
Analityka witryny skupiona na przychodach
Każdy odwiedzający, źródło i konwersja w czasie rzeczywistym. Prosto, skutecznie i bez plików cookie.
Panel w czasie rzeczywistym
Śledzenie celów
Śledzenie bez cookie
Powiązane hasła ze słownika


O podziale na pliki cookie first-party i third-party decyduje tylko domena
Pliki cookie first-party i third-party dzieli domena, która je ustawiła, a nie ich autor. Co dziś blokują przeglądarki i co się wtedy psuje.


Co się stało z wycofywaniem plików cookie stron trzecich w Chrome
Wycofywanie plików cookie stron trzecich w Chrome: od planu z 2020 r. do odwrotu w 2025 r. Wszystkie ogłoszenia Google, stan obecny i ich znaczenie.


Jak cookie syncing dopasowuje identyfikatory reklamowe między witrynami
Firmy adtech wymieniają identyfikatory przez przekierowania i piksele. Zobacz, co robią z tym Safari, Firefox i Chrome oraz czemu analityka tego nie potrzebuje.


Jak działa opt-out z Google Analytics i co blokuje każda metoda
Opt-out z Google Analytics to dodatek do przeglądarki, flaga ga-disable w window lub odmowa zgody. Co każda metoda blokuje, kto nią steruje i gdzie się kończy.


Co siedmiu dostawców publikuje o retencji danych z odtwarzania sesji
Retencja danych z odtwarzania sesji według dokumentacji FullStory, Hotjar, Clarity, LogRocket, PostHog, Sentry i Datadog oraz wymagania RODO.


Co nagrywa rrweb i jak działają jego opcje prywatności
Jak rrweb zapisuje sesję jako zrzut DOM i mutacje, a nie wideo: pakiety npm, licencja MIT i opcje prywatności, takie jak maskAllInputs i blockClass.
Powiązane artykuły
Jak działa piksel śledzący i czego nie widzi
Piksel śledzący to żądanie obrazu 1x1, które zgłasza wyświetlenie. Co dociera na serwer, czego nie odczyta bez skryptu i dlaczego otwarcia są zawyżane.


Gdzie domyślne ustawienia redakcji PII w nagraniach sesji odsłaniają dane
Domyślna redakcja PII w nagraniach sesji bardzo się różni: rrweb maskuje tylko hasła, Sentry cały tekst, a Clarity liczby i adresy e-mail.


Jak analityka bez plików cookie liczy odwiedzających bez identyfikatora
Narzędzie analityczne bez plików cookie liczy odwiedzających bez zapisywania identyfikatora w przeglądarce. Co to usuwa, ile kosztuje i czemu fingerprinting zawodzi.

