W skrócie
9 min czytaniaDiagram Sankeya rysuje przepływ jako wstęgi o szerokości proporcjonalnej do ilości, z węzłami dla etapów i połączeniami dla ruchu między nimi. Od innych wykresów odróżnia go zasada zachowania: d3-sankey, układ, od którego wywodzi się niemal każda implementacja, liczy `node.value` jako sumę `link.value` połączeń wchodzących do węzła, więc szerokość na wejściu równa się szerokości na wyjściu, chyba że zadeklarujesz inaczej. Ta zasada wyznacza też granice. d3-sankey obsługuje skierowany przepływ "in an acyclic network", a prawdziwe ścieżki użytkowników się zapętlają. Dokumentacja Google jest tu sprzeczna: Google Charts podaje, że Google Analytics używa diagramów Sankeya do ruchu między stronami, a strona pomocy GA4 nazywa eksplorację ścieżek grafem drzewa.
Czym jest diagram Sankeya?
Każdy diagram Sankeya podlega jednej zasadzie, której nie narzuca żaden inny wykres: ilość wchodząca do węzła równa się ilości z niego wychodzącej, więc szerokość wstęg jest zachowana od jednego końca obrazu do drugiego. Dokumentacja wykresów Google podaje prostą definicję: diagram Sankeya to "a visualization used to depict a flow from one set of values to another", gdzie "the things being connected are called nodes and the connections are called links".
To cała gramatyka. Węzły to etapy, kategorie lub strony. Połączenia to ruch między nimi. Szerokość każdego połączenia jest proporcjonalna do liczby przechodzących nim jednostek, a wysokość węzła do łącznej liczby jednostek, które przez niego przechodzą.
Nazwa pochodzi od kapitana Sankeya, który rysował sprawność silników parowych za pomocą strzałek o szerokości proporcjonalnej do strat ciepła. Z bilansu energii bierze się wbudowana zasada zachowania: ciepło, które wchodzi do silnika, musi gdzieś się podziać, a diagram powstał po to, żeby pokazać gdzie.
Czym zasada zachowania różni się od innych wykresów?
Na wykresie słupkowym każdy słupek może być niezależny. Na diagramie Sankeya nie.
Najjaśniej mówi o tym kontrakt API d3-sankey, czyli układu, z którego wywodzi się kod diagramów Sankeya w Google. Dokumentacja definiuje wartość węzła tak:
node.value - the node's value; this is the sum of link.value
for the node's incoming links, or node.fixedValue
if definedWynikają z tego bezpośrednio dwie rzeczy. Po pierwsze, link.width jest proporcjonalne do link.value, a node.y1 - node.y0 do node.value, więc nie da się poszerzyć jednej wstęgi bez zwężenia innej. Po drugie, jeśli dane się nie bilansują, układ cię nie ostrzeże. Przeliczy węzeł na podstawie podanych połączeń i narysuje spójny obraz niespójnego zbioru danych.
Dlatego odpływ trzeba zamodelować jawnie. Jeśli do koszyka wchodzi 1 000 sesji, a 600 przechodzi do kasy, diagram z jednym połączeniem wychodzącym o wartości 600 po cichu przerysuje węzeł koszyka jako węzeł o 600 jednostkach. Te 400 sesji, które odpadły, nie pojawi się jako strata, tylko tak, jakby nigdy nie istniały. Żeby obraz mówił prawdę, trzeba dodać węzeł wyjścia z wartością 400.
Drugie ograniczenie strukturalne jest w pierwszym wierszu dokumentacji d3-sankey: układ wizualizuje "the directed flow between nodes in an acyclic network". Acykliczny oznacza brak pętli. Ścieżki użytkowników zapętlają się bez przerwy.

- Węzeł koszyka przerysowuje się na 600 jednostek
- 400 sesji, które odpadły, znika z obrazu
- Szerokości nadal się bilansują, więc nic nie budzi podejrzeń
- Węzeł koszyka zostaje na poziomie 1 000 sesji
- Połączenie do kasy niesie 600, a połączenie wyjścia 400
- Szerokości się bilansują i zgadzają z tym, co się stało
Kiedy diagram Sankeya pomaga w analityce?
Wtedy, gdy pytanie dotyczy rozgałęzień, a odgałęzienia są równie ważne jak pień.
Lejek dobrze odpowiada na jedno pytanie: ile osób przetrwało każdy krok w ustalonej z góry kolejności. Diagram Sankeya odpowiada na inne: dokąd wszyscy faktycznie poszli. Oto cztery sytuacje, w których to lepsze pytanie:
- Źródło ruchu, strona docelowa, wynik. Lejek sprowadza to do współczynnika konwersji na kanał. Diagram Sankeya pokazuje, że jeden kanał skupia się na jednej stronie docelowej, a inny rozkłada na dwanaście, co zmienia to, co trzeba naprawić.
- Kasy z wieloma ścieżkami. Zakup jako gość, zakup z kontem i płatność ekspresowa to trzy gałęzie, a nie trzy kroki. Diagram Sankeya trzyma je osobno aż do końca.
- Wyszukiwanie, wynik, działanie. Typ zapytania po lewej, kategoria wyniku pośrodku, działanie po prawej, a wstęga braku działania narysowana w pełnej szerokości, zamiast pominięta.
- Migracja między planami lub kategoriami. Z jakiego planu pochodzi każde podwyższenie, do jakiego trafia każde obniżenie, wszystko na jednym obrazie.
Wspólną cechą jest ruch typu wiele do wielu. Dokumentacja Google mówi to samo: diagramy Sankeya najlepiej sprawdzają się przy "a many-to-many mapping between two domains" lub "multiple paths through a set of stages". Gdy ruch jest jeden do jednego i uporządkowany, analiza lejka przekaże te same informacje mniejszym nakładem tuszu.
Kiedy diagram Sankeya wprowadza w błąd?
Na cztery konkretne sposoby i wszystkie biorą się ze zderzenia zasady zachowania z nieuporządkowanymi danymi.
Pętle spłaszczają się do szerokości. Układ wymaga grafu acyklicznego, więc odwiedzający, który przechodzi strona główna, produkt, strona główna, produkt, tworzy dwa osobne węzły strony głównej na dwóch różnych krokach. Strona produktu wygląda jak dwa odrębne cele, a ta sama strona pojawia się na obrazie dwa razy. Liczby są poprawne. To kształt sugeruje eksplorację tam, gdzie w rzeczywistości ktoś chodzi tam i z powrotem.
Przycinanie psuje arytmetykę. Raporty ścieżek ograniczają liczbę węzłów na krok. Eksploracja ścieżek w GA4 domyślnie pokazuje 5 najważniejszych węzłów, pozwala rozszerzyć ich liczbę do 20, a resztę grupuje w węźle "Others". Gdy tylko ogon trafi do "Others" albo zostanie odcięty, szerokości przestają odzwierciedlać populację, a najszersza wstęga na czwartym kroku jest najszersza wśród tych, którzy dotrwali, a nie ogólnie.
Panel w czasie rzeczywistym
Śledzenie celów
Śledzenie bez cookie
Wyjść nie widać, dopóki ich nie zbudujesz. To ta sama usterka co w przykładzie z koszykiem i najczęstszy powód, dla którego diagram Sankeya wygląda lepiej niż biznes. Każdy etap potrzebuje jawnego połączenia wyjścia, bo inaczej obraz po cichu normalizuje się do tych, którzy poszli dalej. Zanim komukolwiek pokażesz diagram, porównaj szerokości ze swoim współczynnikiem odpływu.
Położenie w poziomie to kolejność, a nie czas. Kolumny to kroki. Przerwa trzech sekund i przerwa trzech dni zajmują tyle samo miejsca. Ścieżka, która na diagramie wygląda płynnie, może kryć dwudniowy przestój, którego układ nie ma jak wyrazić.
Które narzędzia analityczne go rysują?
Mniej, niż sugerowałaby popularność tego terminu, a dokumentacja Google przeczy sobie właśnie w tym punkcie.
| Narzędzie | Co rysuje | Co mówi jego dokumentacja |
|---|---|---|
| Google Analytics 4 | Eksploracja ścieżek | "Explore your user journeys in a tree graph." Domyślnie 5 najważniejszych węzłów na krok, z możliwością rozszerzenia do 20, a reszta trafia do "Others" |
| Google Charts | Typ wykresu Sankey | "A sankey diagram is a visualization used to depict a flow from one set of values to another." Renderowany jako SVG lub VML; kod układu "is derived from D3's sankey layout code" |
| Matomo | Users Flow, płatna wtyczka | "Shows navigation paths for up to 10 interaction steps and more steps can be added optionally", z "over 100 pages" dostępnymi na krok interakcji |
| PostHog | Raport User paths | "Each step along the path is a page that the user viewed, and the horizontal bars correspond to a user navigating from one page to another." Dokumentacja nie używa słowa sankey |
| d3-sankey | Sam układ | "Sankey diagrams visualize the directed flow between nodes in an acyclic network." Wartości domyślne: nodeWidth 24, nodePadding 8, iterations 6 |
Tę sprzeczność warto przeczytać dwa razy. Strona o diagramie Sankeya w Google Charts podaje Google Analytics jako przykład użycia tego typu wykresu i pisze, że "Google Analytics uses sankeys to show how traffic flows from pages to other pages on your web site". Strona pomocy GA4 o eksploracji ścieżek opisuje tę samą funkcję jako graf drzewa. Drzewo i diagram Sankeya to nie to samo: w drzewie każdy węzeł ma dokładnie jednego rodzica, więc przepływy się rozdzielają, ale nigdy nie łączą. Na diagramie Sankeya dwa źródła mogą połączyć się w jednym węźle. Od tej różnicy zależy, czy raport powie ci, że dwa kanały zbiegają się na tej samej stronie.
Google Charts ma też na tej stronie własne ostrzeżenie: "The sankey chart may be undergoing substantial revisions in future Google Charts releases."

Jak zbudować diagram, który nie kłamie?
Pięć zasad, a wszystkie dotyczą danych, nie rysunku.
- Dodaj węzły wyjścia na każdym etapie. Jeśli etap ma 1 000 wejść i 600 wyjść, trzecie połączenie to wyjście o wartości 400. Bez niego diagram się znormalizuje.
- Ustal jednostkę przed startem. Sesje i użytkownicy dają różne obrazy, bo jeden użytkownik wnosi kilka sesji, a diagram na poziomie użytkownika scala ścieżki, które diagram na poziomie sesji trzyma osobno. Zdecyduj, opisz i nigdy nie mieszaj obu na jednym wykresie. To to samo rozróżnienie co przy odsłonach, sesjach i użytkownikach.
- Grupuj, zanim przytniesz. Świadomie zwiń
/product/*do jednego węzła, zamiast pozwalać narzędziu odciąć ogon. Zaprojektowane grupowanie zachowuje arytmetykę, a przycięcie ją niszczy. - Ogranicz liczbę kroków. Cztery lub pięć kolumn to granica czytelności. Dalej wstęgi krzyżują się tak gęsto, że nikt nie prześledzi ścieżki, a zasady zachowania przestaje być widać, choć nadal obowiązuje.
- Odbuduj z surowej sekwencji. Danymi źródłowymi dla poprawnego diagramu są pojedyncze zdarzenia uporządkowane według identyfikatora i znacznika czasu, czyli dokładnie postać danych clickstream. Raporty zagregowane straciły już kolejność, której wykres potrzebuje.
Tak zbudowany diagram Sankeya i raport przepływu użytkowników odpowiadają na to samo pytanie, ale tylko jeden z nich pokazuje, ile tracisz na każdym kroku.
Najczęściej zadawane pytania
Czym różni się diagram Sankeya od wykresu lejkowego?
Lejek zakłada jedną uporządkowaną ścieżkę i podaje, ile osób przetrwało każdy krok. Diagram Sankeya pokazuje wszystkie przebyte ścieżki, także gałęzie, które znów się łączą, i skaluje każdą wstęgę do jej wolumenu. Użyj lejka, gdy kolejność jest stała i zdefiniowana z góry. Użyj diagramu Sankeya, gdy interesuje cię, gdzie ludzie się rozeszli.
Czy eksploracja ścieżek w GA4 to diagram Sankeya?
Dokumentacja Google odpowiada na to dwojako. Strona pomocy GA4 nazywa eksplorację ścieżek grafem drzewa. Strona o diagramie Sankeya w Google Charts podaje Google Analytics jako przykład diagramów pokazujących przepływ ruchu między stronami. Różnica w działaniu polega na tym, że drzewo nie pokaże dwóch źródeł łączących się w jednym węźle.
Dlaczego mój diagram Sankeya się nie sumuje?
Prawie zawsze dlatego, że odpływ nie jest przedstawiony jako połączenie. Układy oparte na d3-sankey wyliczają wartość węzła z sumy połączeń wchodzących, więc każda grupa, która odchodzi bez połączenia wychodzącego, zostaje wchłonięta, a nie pokazana. Dodaj jawny węzeł wyjścia na każdym etapie.
Czy diagram Sankeya może pokazać pętle lub powroty?
Nie bezpośrednio. d3-sankey jest udokumentowany jako układ dla sieci acyklicznych. Narzędzia omijają to, traktując każdy krok jak osobną kolumnę, więc strona odwiedzona dwukrotnie pojawia się jako dwa węzły. Liczby pozostają poprawne, a kształt zawyża liczbę odrębnych celów.
Ile kroków powinien pokazywać diagram Sankeya?
Cztery lub pięć kolumn. Każda kolejna mnoży liczbę krzyżujących się wstęg, a powyżej tej granicy nie da się prześledzić pojedynczej ścieżki, co odbiera wykresowi jedyną przewagę nad tabelą.
Czy suma po lewej i po prawej stronie diagramu musi być równa?
Tak, jeśli jest poprawnie zbudowany. Każda jednostka wchodząca do skrajnej lewej kolumny musi gdzieś dotrzeć w skrajnej prawej, także do węzła wyjścia lub rezygnacji. Nierówne sumy oznaczają, że jakaś grupa opuściła diagram bez rozliczenia.
Skąd nazwa diagram Sankeya?
Nazwa pochodzi od kapitana Sankeya, który użył tego diagramu do przedstawienia sprawności silnika parowego. Rysował strzałki o szerokości proporcjonalnej do strat ciepła i stąd też bierze się zasada zachowania: energia wchodząca do silnika musi gdzieś się podziać, a diagram powstał, by pokazać gdzie.
Panel w czasie rzeczywistym
Śledzenie celów
Śledzenie bez cookie
Czym różni się diagram Sankeya od grafu drzewa?
W grafie drzewa każdy węzeł ma dokładnie jednego rodzica, więc ścieżki się rozdzielają, ale nigdy nie łączą. Na diagramie Sankeya dwa źródła mogą dalej zbiec się w tym samym węźle. O to właśnie chodzi w eksploracji ścieżek GA4, którą Google nazywa grafem drzewa, choć strona o diagramie Sankeya w Google Charts podaje Google Analytics jako przykład takiego diagramu.
Jakich danych potrzeba do zbudowania diagramu Sankeya?
Danych o pojedynczych zdarzeniach, uporządkowanych według identyfikatora i znacznika czasu, czyli w tej samej postaci co dane clickstream. Raporty zagregowane straciły już tę kolejność, a diagram jej potrzebuje, by umieścić każdego użytkownika we właściwym węźle i połączeniu.
Czy diagram Sankeya może pokazać, ile trwał każdy krok ścieżki?
Nie. Położenie w poziomie oznacza kolejność, a nie upływ czasu, więc przerwa trzech sekund i przerwa trzech dni zajmują na wykresie tyle samo miejsca. Ścieżka, która wygląda płynnie, może kryć wielodniowy przestój, którego diagram nie ma jak pokazać.
Czy ten artykuł był pomocny?
Chętnie poznamy opinię!
Częściej widoczni w Google
Jedno kliknięcie ustawia Flowsery jako preferowane źródło, dzięki czemu nasze artykuły pojawiają się wyżej w Najważniejszych artykułach, trybie AI i Przeglądach od AI.
Jeszcze jedno...
Flowsery
Analityka witryny skupiona na przychodach
Każdy odwiedzający, źródło i konwersja w czasie rzeczywistym. Prosto, skutecznie i bez plików cookie.
Panel w czasie rzeczywistym
Śledzenie celów
Śledzenie bez cookie
Powiązane hasła ze słownika


Co ścieżka konwersji pokazuje, zanim ktoś kupi
Ścieżka konwersji to uporządkowana lista kanałów, z którymi kupujący się zetknął. Jak GA4 dzieli ją na punkty wczesne, środkowe i późne oraz co z tym zrobić.


Co mierzą mikrokonwersje, zanim dojdzie do sprzedaży
Śledzenie mikrokonwersji pokazuje postęp w stronę sprzedaży lub rejestracji. Dwa ich typy, sposób wyboru i powód, by trzymać je poza głównym KPI.


Kiedy sięgać po analizę ścieżek, a kiedy po analizę lejka
Analiza ścieżek a analiza lejka: lejek mierzy kroki, które ustalasz, a ścieżka pokazuje faktyczne sekwencje. Jak budują je GA4, Mixpanel i Amplitude.


Jak mierzyć współczynnik porzuceń formularza, pole po polu
Współczynnik porzuceń formularza porównuje formularze rozpoczęte z wysłanymi. Wzór, definicje rozpoczęcia w GA4 i Zuko oraz przykład na poziomie pól.


Jak działa test prawnie uzasadnionego interesu z art. 6 ust. 1 lit. f RODO
Prawnie uzasadniony interes w art. 6 ust. 1 lit. f RODO, cytowany z EUR-Lex, wraz z trzyczęściowym testem EROD i wyjaśnieniem, dlaczego analityka wciąż budzi spory.


Co zapisują dane clickstream, wiersz po wierszu
Każdy wiersz danych clickstream to jedno trafienie ze znacznikiem czasu, identyfikatorem i adresem URL, dlatego RODO i CCPA uznają eksport za dane osobowe.
Powiązane artykuły


Co widzi atrybucja deklaratywna, czego nie pokażą dane o kliknięciach
Pole atrybucji deklaratywnej wyłapuje podcasty, polecenia i dark social, których śledzenie kliknięć nigdy nie zapisze. Skąd biorą się zniekształcenia i jak je uzgodnić.


Gdzie user flow i user journey przestają znaczyć to samo
Porównanie user flow i user journey oddziela jedną zaobserwowaną ścieżkę w produkcie od całego celu, do którego ktoś dąży w wielu kanałach i w czasie.


Co analityka behawioralna śledzi, a czego nie widać w odsłonach
W przeciwieństwie do surowej liczby odsłon analityka behawioralna rejestruje, co odwiedzający faktycznie robi na stronie, jako strumień nazwanych zdarzeń powiązanych z tą konkretną osobą.

