Słownik

Co analityka behawioralna śledzi, a czego nie widać w odsłonach

Taras Shynkarenko
Taras Shynkarenko
•Zaktualizowano: •6 min czytania
Co analityka behawioralna śledzi, a czego nie widać w odsłonachCo analityka behawioralna śledzi, a czego nie widać w odsłonach

W skrócie

6 min czytania

Analityka behawioralna śledzi strumień nazwanych zdarzeń, takich jak kliknięcie przycisku, wysłanie formularza czy odtworzenie wideo, powiązanych z odwiedzającym, który je wywołał. Tradycyjna analityka internetowa liczy odsłony i sesje, a behawioralna dodaje to, co działo się między załadowaniami, więc ten sam strumień zdarzeń można pogrupować w kohorty i przejść krok po kroku jako lejek, aby odpowiedzieć, dlaczego metryka się zmieniła, a nie tylko że się zmieniła.

Czym jest analityka behawioralna?

Zespoły produktowe i growth używają analityki behawioralnej, aby rejestrować pojedyncze działania odwiedzającego, takie jak kliknięcie, wypełnienie pola formularza czy przełączenie funkcji, jako strumień nazwanych zdarzeń powiązanych z osobą, która je wywołała, zamiast liczby załadowań stron. Każde zdarzenie ma nazwę, znacznik czasu i identyfikator odwiedzającego, co pozwala odtworzyć kolejność działań konkretnej osoby, a nie tylko strony oglądane przez całą publiczność. Odsłona mówi, że ktoś załadował cennik, a strumień zdarzeń behawioralnych mówi, że ta sama osoba przewinęła do sekcji FAQ, kliknęła "porównaj plany" i wyszła, nie klikając "zarejestruj się".

Klientka zatrzymuje się na ekranie płatności w telefonie, czyli w chwili, którą strumień zdarzeń rejestruje krok po kroku.

Czym strumień zdarzeń różni się od śledzenia odsłon?

Strumień zdarzeń składa się z odrębnych, nazwanych działań, a śledzenie odsłon wyłącznie z załadowań stron, więc te dwa modele danych odpowiadają na różne pytania o tę samą wizytę. Liczba odsłon mówi zespołowi, że strona płatności została wyświetlona 500 razy, a strumień zdarzeń mówi, ile z tych 500 wyświetleń obejmowało zdarzenie "wpisano kod rabatowy" i po ilu takich wpisaniach nastąpiło zdarzenie "zamówienie złożone". Tradycyjna analityka internetowa może pokazać spadek konwersji, a strumień zdarzeń dokładny krok, na przykład pole kodu rabatowego, na którym odwiedzający utknęli, zanim do spadku doszło.

Odsłony a strumień zdarzeń behawioralnych
Śledzenie odsłon
  • Wyświetlenia strony płatności: 500
  • Wyświetlenia potwierdzenia zamówienia: 310
  • Brak zapisu tego, co działo się pomiędzy
Strumień zdarzeń behawioralnych
  • Wyświetlenia strony płatności: 500
  • Otwarcia pola kodu rabatowego: 210
  • Wyświetlenia błędu nieprawidłowego kodu: 140
  • Złożone zamówienia: 310
Strumień zdarzeń wskazuje krok z kodem rabatowym jako miejsce, w którym odpadła znacząca część odwiedzających.

Jak kohorty wykorzystują dane o zdarzeniach behawioralnych?

Kohorta grupuje odwiedzających, których łączy określone zdarzenie, na przykład rejestracja w tym samym tygodniu, a następnie śledzi, jak ich późniejsze zachowanie z czasem różni się od innych kohort. Analityka behawioralna to umożliwia, bo każde zdarzenie jest powiązane z możliwym do zidentyfikowania odwiedzającym, więc platforma może zawęzić pełny strumień zdarzeń do osób z jednej kohorty i porównać ich liczby zdarzeń z inną kohortą. Zespół budujący widok ścieżki klienta opiera się na tym samym powiązaniu zdarzeń z odwiedzającym co analiza kohortowa, bo w obu przypadkach trzeba wiedzieć, kto konkretnie co zrobił i kiedy.

Jak lejki wykorzystują dane o zdarzeniach behawioralnych?

Lejek definiuje uporządkowaną sekwencję zdarzeń, na przykład "zarejestrowano się", potem "połączono witrynę", potem "wyświetlono pierwszy raport", i mierzy, jaki odsetek odwiedzających, którzy ukończyli pierwszy krok, ukończył też każdy kolejny. Ponieważ analityka behawioralna zapisuje każde zdarzenie ze znacznikiem czasu, raport lejka może pokazać nie tylko współczynnik odpadania między dwoma krokami, ale też medianę czasu przejścia z jednego do drugiego. Na tych samych danych opiera się wykrywanie wściekłych i martwych kliknięć, bo wściekłe kliknięcie samo jest nazwanym zdarzeniem powiązanym z odwiedzającym i konkretnym elementem.

Dwoje analityków porównuje wykresy na monitorze, czyli przegląd, który oddziela dane o ruchu od danych o zachowaniu.

Czym analityka behawioralna różni się od tradycyjnej analityki internetowej?

Tradycyjna analityka internetowa opiera się na odsłonach, sesjach i stronach odsyłających i odpowiada na pytania o wielkość i źródło ruchu. Analityka behawioralna opiera się na nazwanych zdarzeniach powiązanych z odwiedzającymi i odpowiada na pytania o to, co ludzie zrobili po przyjściu, w jakiej kolejności i jak często powtarzali dane działanie. Te dwa podejścia się uzupełniają, a nie konkurują: odsłony, sesje i użytkownicy nadal opisują publiczność, a strumień zdarzeń pokazuje, co ta publiczność faktycznie zrobiła z produktem.

Co musi być spełnione, aby analityka behawioralna działała bez ręcznej konfiguracji?

Analityka behawioralna wymaga rejestrowania każdej istotnej interakcji jako zdarzenia, a ręczne dodawanie kodu śledzącego do każdego przycisku, formularza i przełącznika w rosnącym produkcie się nie skaluje. Autocapture rejestruje kliknięcia, wysłania formularzy i inne interakcje automatycznie w chwili, gdy zachodzą, bez pisania przez programistę wywołania śledzącego dla każdej z nich, więc strumień zdarzeń pozostaje kompletny, gdy pojawiają się nowe elementy interfejsu. Wbudowane we Flowsery śledzenie celów i zdarzeń zamienia ten strumień bezpośrednio w lejki i cele, bez osobnego projektu wdrożenia analityki.

Od autocapture do lejka
1
Autocapture rejestruje interakcję. Kliknięcia, wysłania formularzy i inne działania są przechwytywane automatycznie, bez pisania przez programistę wywołania śledzącego dla każdego z nich.
2
Strumień zdarzeń pozostaje kompletny. Nowe przyciski, formularze i przełączniki są śledzone od chwili wdrożenia, bez osobnego projektu.
3
Flowsery zamienia strumień w lejek. Wbudowane śledzenie celów i zdarzeń przekształca przechwycone zdarzenia bezpośrednio w lejki i cele.
To autocapture sprawia, że strumień zdarzeń behawioralnych jest na tyle kompletny, by zbudować na nim lejek.

Najczęściej zadawane pytania

Co liczy się jako zdarzenie w analityce behawioralnej?

Zdarzenie to każde nazwane działanie ze znacznikiem czasu, powiązane z konkretnym odwiedzającym, na przykład kliknięcie, wysłanie formularza, odtworzenie wideo lub przełączenie funkcji. W przeciwieństwie do odsłony zdarzenie opisuje, co ktoś zrobił na stronie, a nie tylko to, że się załadowała.

Czy analityka behawioralna to to samo co analityka produktowa?

Te pojęcia w dużej mierze się pokrywają, bo oba opisują śledzenie zdarzeń powiązanych z poszczególnymi użytkownikami zamiast liczenia anonimowych odsłon. Analityka produktowa zwykle skupia się dodatkowo na adopcji funkcji i retencji w oprogramowaniu, a analityka behawioralna to szersze określenie śledzenia opartego na zdarzeniach w dowolnym typie witryny.

Nie. Zdarzenie potrzebuje tylko stabilnego identyfikatora odwiedzającego, aby powiązać działania tej samej osoby w ramach sesji, a identyfikator nie musi pochodzić z pliku cookie. Podejścia bez cookies mogą przypisywać identyfikator ograniczony do sesji lub haszowany, który nadal pozwala na analizę kohort i lejków bez zapisywania trwałego pliku cookie na urządzeniu odwiedzającego.

Czym analityka behawioralna różni się od testów A/B?

Testy A/B porównują wyniki dwóch wersji strony lub funkcji pokazywanych różnym odwiedzającym, a analityka behawioralna rejestruje to, co działo się podczas każdej wizyty, niezależnie od tego, czy trwa test. Testy A/B często opierają się na danych o zdarzeniach behawioralnych, takich jak kliknięcie czy konwersja, aby zmierzyć, która wersja wypadła lepiej.

Czy analityka behawioralna pokazuje, dlaczego odwiedzający porzucają rejestrację?

Tak. Lejek zbudowany na strumieniu zdarzeń pokazuje dokładnie, na którym kroku procesu odpada najwięcej odwiedzających, a odtworzenie sesji osoby, która na nim odpadła, pokazuje, na co faktycznie tam trafiła. Same liczby odsłon pokazują tylko, że mniej osób dotarło do ostatniej strony, a nie który krok spowodował spadek.

Czym strumień zdarzeń różni się od nagrania sesji?

Strumień zdarzeń to dane ustrukturyzowane: nazwane działania ze znacznikami czasu i identyfikatorem odwiedzającego, przeznaczone do agregacji w lejki i kohorty. Nagranie sesji to wizualne odtworzenie jednej konkretnej wizyty, przydatne, gdy chcesz zobaczyć dokładnie to, co widział odwiedzający, ale nie służy do liczenia, ile osób wykonało to samo działanie w całym okresie.

Jak analityka behawioralna wykrywa wściekłe kliknięcia?

Wściekłe kliknięcie to nazwane zdarzenie jak każde inne w strumieniu, wywoływane, gdy odwiedzający klika ten sam element kilka razy w krótkim czasie, powiązane z tą osobą i oznaczone czasem wystąpienia. Wykrywanie martwych kliknięć działa na tej samej zasadzie i oznacza kliknięcie w element, który nie zareagował. Oba rodzaje zdarzeń znajdują się w tym samym strumieniu co rejestracje i zakupy, więc zespół może zestawić wściekłe kliknięcie z krokiem lejka, który zostało przerwane.

Flowsery
Flowsery

Rozpocznij 14-dniowy okres próbny

Panel w czasie rzeczywistym

Śledzenie celów

Śledzenie bez cookie

Co analiza kohortowa pokazuje lepiej niż pojedynczy współczynnik konwersji?

Pojedynczy współczynnik konwersji łączy wszystkich odwiedzających w jedną liczbę, a kohorta grupuje osoby, które łączy określone zdarzenie, na przykład rejestracja w tym samym tygodniu, i śledzi, jak ich zachowanie z czasem różni się od innych tygodni. Pozwala to wykryć, czy zmiana w produkcie wpłynęła na jedną kohortę bardziej niż na inną, czego zagregowany współczynnik nie pokaże. Kohorty korzystają z tego samego strumienia zdarzeń powiązanych z odwiedzającymi co lejki, więc ich zbudowanie nie wymaga osobnego śledzenia.

Co raport lejka pokazuje poza odsetkiem odpadających?

Każde zdarzenie w strumieniu ma znacznik czasu, więc raport lejka zbudowany na tych danych może pokazać medianę czasu przejścia z jednego kroku do drugiego, a nie tylko odsetek osób, które go ukończyły. W sekwencji "zarejestrowano się", potem "połączono witrynę", potem "wyświetlono pierwszy raport" dodaje to wymiar szybkości do wskaźnika odpadania na każdym kroku. Liczby odsłon nie mają znacznika czasu łączącego jedno działanie z drugim, więc nie powiedzą, ile trwał dany krok.

Czy wdrożenie analityki behawioralnej oznacza pisanie kodu śledzącego dla każdego przycisku?

Ręczne dodawanie kodu śledzącego do każdego przycisku, formularza i przełącznika nie skaluje się wraz z rozwojem produktu. Autocapture rejestruje kliknięcia, wysłania formularzy i inne interakcje automatycznie w chwili, gdy zachodzą, więc programista nie pisze osobnego wywołania dla każdego elementu. Dzięki temu strumień zdarzeń pozostaje kompletny, gdy pojawiają się nowe elementy interfejsu, bez osobnego projektu wdrożeniowego.

Czy ten artykuł był pomocny?

Chętnie poznamy opinię!

Częściej widoczni w Google

Jedno kliknięcie ustawia Flowsery jako preferowane źródło, dzięki czemu nasze artykuły pojawiają się wyżej w Najważniejszych artykułach, trybie AI i Przeglądach od AI.

Jeszcze jedno...

Flowsery

Flowsery

Analityka witryny skupiona na przychodach

Każdy odwiedzający, źródło i konwersja w czasie rzeczywistym. Prosto, skutecznie i bez plików cookie.

Panel w czasie rzeczywistym

Śledzenie celów

Śledzenie bez cookie

Powiązane hasła ze słownika

Jak analityka produktowa śledzi użytkowników, a nie odsłonyJak analityka produktowa śledzi użytkowników, a nie odsłony
Słownik

Jak analityka produktowa śledzi użytkowników, a nie odsłony

W odróżnieniu od analityki stron analityka produktowa mierzy zachowania zdarzenie po zdarzeniu i użytkownik po użytkowniku, odpowiadając na pytania o aktywację, retencję i lejki.

•7 min czytania
Co mierzą mikrokonwersje, zanim dojdzie do sprzedażyCo mierzą mikrokonwersje, zanim dojdzie do sprzedaży
Słownik

Co mierzą mikrokonwersje, zanim dojdzie do sprzedaży

Śledzenie mikrokonwersji pokazuje postęp w stronę sprzedaży lub rejestracji. Dwa ich typy, sposób wyboru i powód, by trzymać je poza głównym KPI.

•8 min czytania
Kiedy sięgać po analizę ścieżek, a kiedy po analizę lejkaKiedy sięgać po analizę ścieżek, a kiedy po analizę lejka
Słownik

Kiedy sięgać po analizę ścieżek, a kiedy po analizę lejka

Analiza ścieżek a analiza lejka: lejek mierzy kroki, które ustalasz, a ścieżka pokazuje faktyczne sekwencje. Jak budują je GA4, Mixpanel i Amplitude.

•8 min czytania
Co zawiera plan śledzenia i czego nie jest w stanie wychwycićCo zawiera plan śledzenia i czego nie jest w stanie wychwycić
Słownik

Co zawiera plan śledzenia i czego nie jest w stanie wychwycić

Plan śledzenia opisuje każde zdarzenie, wyzwalacz, właściwość i właściciela, zanim trafi do kodu. Zobacz kolumny, wypełniony przykład i lukę, której nie widzą narzędzia walidacyjne.

•8 min czytania
Odczytywanie krzywej retencji zaczyna się od analizy kohortowejOdczytywanie krzywej retencji zaczyna się od analizy kohortowej
Słownik

Odczytywanie krzywej retencji zaczyna się od analizy kohortowej

Krzywa retencji ma sens dopiero, gdy analiza kohortowa grupuje użytkowników według wspólnej daty startu, bo jedna średnia ukrywa wzorzec widoczny w tabeli kohort.

•7 min czytania
Dwie liczby ukryte za jednym współczynnikiem porzuceńDwie liczby ukryte za jednym współczynnikiem porzuceń
Słownik

Dwie liczby ukryte za jednym współczynnikiem porzuceń

Każdy lejek daje dwa współczynniki porzuceń: na kroku i w całym procesie, a zespoły podają je zamiennie. Tabela z przykładem pokazuje, czym się różnią.

•8 min czytania

Powiązane artykuły