W skrócie
8 min czytaniaNagłówek żądania HTTP zapisuje się Referer. To literówka, którą RFC 1945 udokumentował w maju 1996 roku, a RFC 9110 nadal powtarza w 2022 roku z dopiskiem "[sic]". Nazwy utworzone później mają pisownię słownikową: nagłówek Referrer-Policy, atrybut referrerpolicy, rel="noreferrer", document.referrer i opcja referrer w Fetch API. Zmienne serwerowe pochodzące od surowego nagłówka, takie jak HTTP_REFERER w PHP i Django, dziedziczą literówkę.
Która pisownia jest poprawna: referer czy referrer?
Krótka odpowiedź brzmi: obie, każda na swoim miejscu. Nagłówek żądania HTTP to Referer, z pojedynczym r w środku, a niemal każda nazwa utworzona po nim, w tym document.referrer, nagłówek Referrer-Policy i atrybut referrerpolicy, ma pisownię słownikową. Forma z błędem to nazwa nagłówka przesyłana w sieci. Forma poprawna to ta, którą programiści wpisują w HTML, JavaScripcie i nagłówkach odpowiedzi.
Jeden test wystarcza w większości przypadków. Jeśli odczytujesz lub zapisujesz surowy nagłówek żądania albo zbudowaną na jego podstawie zmienną serwerową, pisz Referer. Jeśli nazywasz cokolwiek innego, pisz referrer. Tabela poniżej pokazuje, gdzie ten test działa, a gdzie framework go nagina.
Skąd wzięła się literówka w Referer?
Błędna pisownia trafiła do dokumentów w RFC 1945, czyli opisie HTTP/1.0 autorstwa Tima Bernersa-Lee, Roya Fieldinga i Henrika Frystyka z maja 1996 roku. Sekcja 10.13 definiuje pole bez żadnego komentarza do pisowni:
Referer = "Referer" ":" ( absoluteURI | relativeURI )
Referer: http://www.w3.org/hypertext/DataSources/Overview.htmlRFC 1945 nigdy nie był standardem. Jego nota o statusie mówi: "This memo provides information for the Internet community. This memo does not specify an Internet standard of any kind." Dokument opisywał HTTP w postaci, w jakiej działało już w przeglądarkach i na serwerach, więc nazwa nagłówka funkcjonowała w ruchu produkcyjnym, zanim ktokolwiek ją zapisał. Poprawienie jej na papierze zepsułoby każdy serwer, który już ją odczytywał.
Pierwsze przyznanie się do błędu nastąpiło osiem miesięcy później. RFC 2068, pierwsza specyfikacja HTTP/1.1 i pierwsza na ścieżce standaryzacji, ze stycznia 1997 roku, otwiera sekcję 14.37 słowami: "The Referer[sic] request-header field allows the client to specify, for the server's benefit, the address (URI) of the resource from which the Request-URI was obtained (the "referrer", although the header field is misspelled.)" RFC 2616 powtórzył to zdanie w czerwcu 1999 roku.
Obecna specyfikacja zachowuje i literówkę, i to wyznanie. RFC 9110, HTTP Semantics, z czerwca 2022 roku, opublikowany jako Internet Standard 97, otwiera sekcję 10.1.3 słowami: "The "Referer" [sic] header field allows the user agent to specify a URI reference for the resource from which the target URI was obtained (i.e., the "referrer", though the field name is misspelled)." Dwadzieścia sześć lat po RFC 1945 redaktorzy nadal opatrują nazwę adnotacją, zamiast ją zmienić, bo zmiana dotknęłaby jedynego ciągu znaków, którego szuka każdy serwer.
Które nazwy mają którą pisownię?
Każda nazwa dodana do platformy webowej po tym nagłówku ma pisownię słownikową, a każda nazwa po stronie serwera tworzona mechanicznie z nagłówka zachowuje literówkę.
| Gdzie ją spotkasz | Dokładna nazwa | Pisownia | Źródło |
|---|---|---|---|
| Nagłówek żądania HTTP | Referer | błędna | RFC 9110, sekcja 10.1.3 |
| Nagłówek odpowiedzi HTTP | Referrer-Policy | poprawna | W3C Referrer Policy |
| Polityka dokumentu HTML | <meta name="referrer"> | poprawna | W3C Referrer Policy, MDN |
| Atrybut HTML | referrerpolicy | poprawna | W3C Referrer Policy, MDN |
| Typ linku HTML | rel="noreferrer" | poprawna | HTML Standard |
| Właściwość DOM | document.referrer | poprawna | MDN |
| Fetch API | Request.referrer, referrer, referrerPolicy | poprawna | MDN |
| Parametr zdarzenia GA4 | page_referrer | poprawna | Limity zbierania danych GA4 |
| PHP | $_SERVER['HTTP_REFERER'] | błędna | Podręcznik PHP |
| Django | request.META['HTTP_REFERER'] | błędna | Dokumentacja Django |
| Express | req.get('Referer') lub req.get('Referrer') | obie akceptowane | Kod źródłowy Express |
| Ustawienie Firefoksa | network.http.referer.defaultPolicy | błędna | MDN |
Projekt W3C Referrer Policy zaznacza ten wybór we własnych uwagach do gramatyki: "The header name does not share the HTTP Referer header's misspelling." MDN podkreśla to samo na stronie o Referrer-Policy: "The Referrer-Policy header does not share this misspelling."
Nazwy po stronie serwera dziedziczą literówkę przez regułę nazewnictwa, a nie czyjąś decyzję. Podręcznik PHP mówi, że PHP tworzy wpisy $_SERVER "named HTTP_ followed by the header name, capitalized and with underscores instead of hyphens", więc nagłówek Referer pojawia się jako HTTP_REFERER. Dokumentacja żądań Django opisuje HTTP_REFERER jako "The referring page, if any."
Express idzie w drugą stronę i akceptuje obie formy. Komentarz do req.get w kodzie źródłowym Express mówi: "The Referrer header field is special-cased, both Referrer and Referer are interchangeable", a kod zwraca this.headers.referrer || this.headers.referer. Taka kolejność oznacza, że nagłówek nazwany dosłownie Referrer ma pierwszeństwo przed standardowym, co ma znaczenie tylko wtedy, gdy klient celowo wysyła niestandardową nazwę.

Czy ta literówka powoduje prawdziwe błędy?
Powoduje trzy błędy, które regularnie wracają podczas przeglądów kodu, i tylko jeden z nich dotyczy brakującego r.
Odczyty nagłówka, które nic nie zwracają. Kod odczytujący z surowej mapy nagłówków pole referrer dostaje pusty wynik, bo RFC 9110 definiuje tylko Referer i właśnie tę nazwę wysyłają przeglądarki. Express ukrywa problem, sprawdzając obie nazwy. PHP i Django udostępniają wyłącznie HTTP_REFERER.
Próba ustawienia nagłówka z JavaScriptu. MDN wymienia Referer jako zabroniony nagłówek żądania, więc przekazanie go w nagłówkach fetch() nie zmienia tego, co wysyła przeglądarka. Do tego służy opcja referrer w RequestInit. MDN opisuje trzy rodzaje wartości: "A same-origin relative or absolute URL" ustawia nagłówek, "An empty string" go pomija, a about:client używa wartości domyślnej dla kontekstu żądania, która obowiązuje również wtedy, gdy opcji nie podano.
Myślnik, a nie r. MDN ostrzega: "the noreferrer link relation is written without a dash. When you specify the referrer policy for the entire document with a <meta> element, it should be written with a dash: <meta name="referrer" content="no-referrer">." Zatem rel="noreferrer" i content="no-referrer" są poprawne, a ich zamiana po cichu nie daje żadnego efektu.
Panel w czasie rzeczywistym
Śledzenie celów
Śledzenie bez cookie
Co zwraca document.referrer?
document.referrer zwraca jako ciąg znaków adres strony, która prowadziła do bieżącej. MDN pisze: "The value is an empty string if the user navigated to the page directly (not through a link, but, for example, by using a bookmark)." Przykład z MDN pokazuje przycinanie: po kliknięciu z artykułu MDN do w3.org właściwość na nowej stronie zwraca "the previous domain like developer.mozilla.org", a nie pełny adres artykułu.
To przycinanie wynika z polityki referrera, która steruje też nagłówkiem. Projekt W3C mówi: "The default referrer policy is "strict-origin-when-cross-origin"", a MDN opisuje tę politykę tak: "Send the origin, path, and query string when performing a same-origin request. For cross-origin requests send the origin (only) when the protocol security level stays same (HTTPS→HTTPS). Don't send the Referer header to less secure destinations (HTTPS→HTTP)." Skrypty analityczne po stronie klienta odczytują document.referrer, a logi serwera Referer. Przy polityce domyślnej oba źródła widzą nazwę hosta przy wizytach z innych stron i nic przy przejściu na HTTP. To, jak nazwa hosta staje się kanałem, opisuje artykuł o tym, co liczy się jako ruch z odesłań, a to, co dzieje się przy jej braku, artykuł o ruchu bezpośrednim.

Gdzie specyfikacje są ze sobą sprzeczne?
Specyfikacje rozchodzą się w dwóch miejscach i oba wpływają na to, co widzi narzędzie analityczne.
Pierwsze to RFC 9110 kontra domyślne zachowanie przeglądarek. RFC 9110 mówi: "A user agent SHOULD NOT send a Referer header field if the referring resource was accessed with a secure protocol and the request target has an origin differing from that of the referring resource, unless the referring resource explicitly allows Referer to be sent." Domyślna polityka W3C wysyła origin dokładnie przy takim żądaniu, ze strony HTTPS do innego originu HTTPS, bez wyraźnego pozwolenia strony. Oba teksty obowiązują. Przeglądarki stosują domyślną politykę W3C, dlatego raporty odesłań nadal pokazują nazwy hostów. Dokumenty zgadzają się co do przejścia na niższy poziom bezpieczeństwa, gdzie RFC 9110 stwierdza, że klient "MUST NOT send a Referer header field in an unsecured HTTP request if the referring resource was accessed with a secure protocol."
Drugie miejsce dotyczy elementów akceptujących noreferrer. Trzy źródła podają trzy listy:
| Źródło | Elementy wymienione dla noreferrer |
|---|---|
| HTML Standard, sekcja o typach linków | a, area, form (przy link oznaczone jako "not allowed") |
| W3C Referrer Policy Editor's Draft, 20 marca 2026 | a, area |
MDN, strona Referrer-Policy | a, area, link |
HTML Standard definiuje typy linków, więc to jego lista jest wiążąca: "The noreferrer keyword may be used with a, area, and form elements." Własna strona MDN o rel="noreferrer" zgadza się z HTML Standard, przez co odstaje jedynie strona o Referrer-Policy.
W przypadku ruchu z kampanii nie warto z tym walczyć. Przyciętego lub brakującego referrera nie da się odzyskać po fakcie, a tag UTM w linku przekaże źródło bez względu na to, co usuwa polityka.
Najczęściej zadawane pytania
Referer czy Referrer w żądaniu HTTP?
Nagłówek żądania to Referer. To jedyna pisownia zdefiniowana w RFC 9110 i ta, którą wysyłają przeglądarki. RFC 9110 oznacza nazwę dopiskiem "[sic]" i wyjaśnia, że jest błędnie zapisana. Zmienne serwerowe zbudowane na tym nagłówku, takie jak HTTP_REFERER w PHP, zachowują literówkę. Nazwy utworzone później mają formę Referrer, na przykład nagłówek odpowiedzi Referrer-Policy.
Dlaczego literówki w Referer nigdy nie poprawiono?
Nagłówek działał już w ruchu produkcyjnym, gdy RFC 1945 opisał go w maju 1996 roku, a każdy serwer odczytuje go właśnie pod tą nazwą. RFC 2068 dodał "[sic]" w styczniu 1997 roku i każda kolejna specyfikacja HTTP zachowała tę adnotację, zamiast zmieniać nazwę pola.
Czy mogę ustawić nagłówek Referer przez fetch()?
Nie, bo MDN wymienia Referer jako zabroniony nagłówek żądania, więc przeglądarka ignoruje go w obiekcie headers. Użyj opcji referrer żądania. Pusty ciąg pomija nagłówek, a adres z tego samego originu go ustawia.
Czy nagłówek Referrer-Policy zawiera tę literówkę?
Nie. Specyfikacja W3C Referrer Policy stwierdza: "The header name does not share the HTTP Referer header's misspelling." To samo dotyczy atrybutu referrerpolicy, nazwy meta referrer i rel="noreferrer".
Dlaczego document.referrer jest pusty?
document.referrer jest pusty, gdy wizyta nie miała strony odsyłającej, na przykład po wejściu z zakładki lub wpisaniu adresu, oraz gdy polityka lub znaczniki go wyłączyły. Link z rel="noreferrer", polityka no-referrer i strona HTTPS linkująca do strony HTTP dają przy domyślnych regułach pustą wartość.
Dlaczego PHP używa nazwy HTTP_REFERER?
PHP tworzy klucze $_SERVER z nazw nagłówków żądania, dodając prefiks HTTP_, zamieniając litery na wielkie, a myślniki na podkreślenia. Nagłówek to Referer, więc klucz to HTTP_REFERER. Django stosuje ten sam schemat w request.META.
Jaka jest domyślna polityka referrera w przeglądarkach?
Projekt W3C ustawia domyślnie strict-origin-when-cross-origin. Przy żądaniach z tego samego originu wysyłany jest origin, ścieżka i ciąg zapytania. Przy żądaniach między originami wysyłany jest tylko origin, o ile poziom bezpieczeństwa protokołu się nie zmienia, a przy przejściu z HTTPS na HTTP nagłówek Referer nie jest wysyłany wcale.
Panel w czasie rzeczywistym
Śledzenie celów
Śledzenie bez cookie
Czym różni się rel="noreferrer" od no-referrer?
rel="noreferrer" to relacja linku i zapisuje się ją bez myślnika. no-referrer to wartość polityki, więc forma dla całego dokumentu to <meta name="referrer" content="no-referrer">, z myślnikiem. Zamiana ich po cichu nic nie daje.
Czy Express akceptuje zarówno Referer, jak i Referrer?
Tak. Komentarz do req.get nazywa obie nazwy wymiennymi, a kod zwraca this.headers.referrer || this.headers.referer. Nagłówek nazwany dosłownie Referrer ma pierwszeństwo przed standardowym.
Który RFC jako pierwszy zdefiniował nagłówek Referer?
RFC 1945, dokument HTTP/1.0 z maja 1996 roku, definiuje go w sekcji 10.13 i nie wspomina o pisowni. RFC 2068 dodał [sic] w styczniu 1997 roku. RFC 9110 z czerwca 2022 roku nadal je zawiera.
Czy ten artykuł był pomocny?
Chętnie poznamy opinię!
Częściej widoczni w Google
Jedno kliknięcie ustawia Flowsery jako preferowane źródło, dzięki czemu nasze artykuły pojawiają się wyżej w Najważniejszych artykułach, trybie AI i Przeglądach od AI.
Jeszcze jedno...
Flowsery
Analityka witryny skupiona na przychodach
Każdy odwiedzający, źródło i konwersja w czasie rzeczywistym. Prosto, skutecznie i bez plików cookie.
Panel w czasie rzeczywistym
Śledzenie celów
Śledzenie bez cookie
Powiązane hasła ze słownika


Co liczy się jako ruch z odesłań, a co po cichu z niego wypada
O ruchu z odesłań decydują dwie różne reguły. GA4 czyta medium, Matomo host referrera, a nagłówek Referer gubi większość adresu URL.


Dlaczego ruch bezpośredni to koszyk na wszystko, czego analityka nie umiała przypisać
Sesje trafiają do ruchu bezpośredniego, gdy znika strona odsyłająca i tag kampanii. Prawdziwe przyczyny: referrer policy, aplikacje, PDF-y, kody QR.


Dlaczego współczynnik odrzuceń w GA4 to odwrócony współczynnik zaangażowania
Współczynnik odrzuceń w GA4 to odsetek sesji bez zaangażowania. Sprawdź, jak definiuje go Google, czym różni się od Universal Analytics i gdzie go dodać.


Co się stało z wycofywaniem plików cookie stron trzecich w Chrome
Wycofywanie plików cookie stron trzecich w Chrome: od planu z 2020 r. do odwrotu w 2025 r. Wszystkie ogłoszenia Google, stan obecny i ich znaczenie.


Jak oblicza się liczbę stron na sesję i co mówi ona o wizycie
W GA4 liczba stron na sesję to Views per session: wyświetlenia stron i ekranów podzielone przez sesje. Wzór, miejsce w raportach i sposób interpretacji.
Co rejestruje śledzenie kliknięć na stronie i które kliknięcia gubi
Śledzenie kliknięć zapisuje, w który element, na jakiej stronie i kiedy kliknął odwiedzający. Poznaj trzy metody, pola do wysłania i powody znikania kliknięć.
Powiązane artykuły


Jak parametry zdarzeń w GA4 przenoszą szczegóły każdego zdarzenia
Google ogranicza parametry zdarzeń w GA4 do 25 na zdarzenie. Poznaj limity nazw i wartości, nazwy zastrzeżone i powód, dla którego własne parametry nie trafiają do raportów.


Jak segmentacja użytkowników zamienia jeden raport w kilka odpowiedzi
W analityce segmentacja użytkowników dzieli raport na grupy o wspólnej cesze. Poznaj typy segmentów, sposób ich budowy i moment, gdy segment jest za mały.


Jak działa częstotliwość próbkowania odtwarzania sesji w Sentry, PostHog i innych
Częstotliwość próbkowania odtwarzania sesji określa, jaka część wizyt jest nagrywana. Zobacz, jak opisują ją Sentry, PostHog, LogRocket, Datadog i Clarity.

