Słownik

Reguła pisowni stojąca za Referer i Referrer

Taras Shynkarenko
Taras Shynkarenko
•Zaktualizowano: •8 min czytania
Reguła pisowni stojąca za Referer i ReferrerReguła pisowni stojąca za Referer i Referrer

W skrócie

8 min czytania

Nagłówek żądania HTTP zapisuje się Referer. To literówka, którą RFC 1945 udokumentował w maju 1996 roku, a RFC 9110 nadal powtarza w 2022 roku z dopiskiem "[sic]". Nazwy utworzone później mają pisownię słownikową: nagłówek Referrer-Policy, atrybut referrerpolicy, rel="noreferrer", document.referrer i opcja referrer w Fetch API. Zmienne serwerowe pochodzące od surowego nagłówka, takie jak HTTP_REFERER w PHP i Django, dziedziczą literówkę.

Która pisownia jest poprawna: referer czy referrer?

Krótka odpowiedź brzmi: obie, każda na swoim miejscu. Nagłówek żądania HTTP to Referer, z pojedynczym r w środku, a niemal każda nazwa utworzona po nim, w tym document.referrer, nagłówek Referrer-Policy i atrybut referrerpolicy, ma pisownię słownikową. Forma z błędem to nazwa nagłówka przesyłana w sieci. Forma poprawna to ta, którą programiści wpisują w HTML, JavaScripcie i nagłówkach odpowiedzi.

Jeden test wystarcza w większości przypadków. Jeśli odczytujesz lub zapisujesz surowy nagłówek żądania albo zbudowaną na jego podstawie zmienną serwerową, pisz Referer. Jeśli nazywasz cokolwiek innego, pisz referrer. Tabela poniżej pokazuje, gdzie ten test działa, a gdzie framework go nagina.

Skąd wzięła się literówka w Referer?

Błędna pisownia trafiła do dokumentów w RFC 1945, czyli opisie HTTP/1.0 autorstwa Tima Bernersa-Lee, Roya Fieldinga i Henrika Frystyka z maja 1996 roku. Sekcja 10.13 definiuje pole bez żadnego komentarza do pisowni:

Referer        = "Referer" ":" ( absoluteURI | relativeURI )
 
Referer: http://www.w3.org/hypertext/DataSources/Overview.html

RFC 1945 nigdy nie był standardem. Jego nota o statusie mówi: "This memo provides information for the Internet community. This memo does not specify an Internet standard of any kind." Dokument opisywał HTTP w postaci, w jakiej działało już w przeglądarkach i na serwerach, więc nazwa nagłówka funkcjonowała w ruchu produkcyjnym, zanim ktokolwiek ją zapisał. Poprawienie jej na papierze zepsułoby każdy serwer, który już ją odczytywał.

Pierwsze przyznanie się do błędu nastąpiło osiem miesięcy później. RFC 2068, pierwsza specyfikacja HTTP/1.1 i pierwsza na ścieżce standaryzacji, ze stycznia 1997 roku, otwiera sekcję 14.37 słowami: "The Referer[sic] request-header field allows the client to specify, for the server's benefit, the address (URI) of the resource from which the Request-URI was obtained (the "referrer", although the header field is misspelled.)" RFC 2616 powtórzył to zdanie w czerwcu 1999 roku.

Obecna specyfikacja zachowuje i literówkę, i to wyznanie. RFC 9110, HTTP Semantics, z czerwca 2022 roku, opublikowany jako Internet Standard 97, otwiera sekcję 10.1.3 słowami: "The "Referer" [sic] header field allows the user agent to specify a URI reference for the resource from which the target URI was obtained (i.e., the "referrer", though the field name is misspelled)." Dwadzieścia sześć lat po RFC 1945 redaktorzy nadal opatrują nazwę adnotacją, zamiast ją zmienić, bo zmiana dotknęłaby jedynego ciągu znaków, którego szuka każdy serwer.

Referer w specyfikacjach, od 1996 do 2022 roku
1
RFC 1945, maj 1996. Definiuje Referer w sekcji 10.13 bez komentarza do pisowni.
2
RFC 2068, styczeń 1997. Pierwsza specyfikacja HTTP/1.1 dodaje [sic] i stwierdza, że nazwa pola jest błędnie zapisana.
3
RFC 2616, czerwiec 1999. Powtarza to samo zdanie.
4
RFC 9110, czerwiec 2022. Internet Standard 97 zachowuje literówkę i [sic].
Nazwę opatrzono adnotacją, ale nigdy jej nie zmieniono, bo każdy serwer szuka dokładnie tego ciągu znaków.

Które nazwy mają którą pisownię?

Każda nazwa dodana do platformy webowej po tym nagłówku ma pisownię słownikową, a każda nazwa po stronie serwera tworzona mechanicznie z nagłówka zachowuje literówkę.

Gdzie ją spotkaszDokładna nazwaPisowniaŹródło
Nagłówek żądania HTTPRefererbłędnaRFC 9110, sekcja 10.1.3
Nagłówek odpowiedzi HTTPReferrer-PolicypoprawnaW3C Referrer Policy
Polityka dokumentu HTML<meta name="referrer">poprawnaW3C Referrer Policy, MDN
Atrybut HTMLreferrerpolicypoprawnaW3C Referrer Policy, MDN
Typ linku HTMLrel="noreferrer"poprawnaHTML Standard
Właściwość DOMdocument.referrerpoprawnaMDN
Fetch APIRequest.referrer, referrer, referrerPolicypoprawnaMDN
Parametr zdarzenia GA4page_referrerpoprawnaLimity zbierania danych GA4
PHP$_SERVER['HTTP_REFERER']błędnaPodręcznik PHP
Djangorequest.META['HTTP_REFERER']błędnaDokumentacja Django
Expressreq.get('Referer') lub req.get('Referrer')obie akceptowaneKod źródłowy Express
Ustawienie Firefoksanetwork.http.referer.defaultPolicybłędnaMDN

Projekt W3C Referrer Policy zaznacza ten wybór we własnych uwagach do gramatyki: "The header name does not share the HTTP Referer header's misspelling." MDN podkreśla to samo na stronie o Referrer-Policy: "The Referrer-Policy header does not share this misspelling."

Nazwy po stronie serwera dziedziczą literówkę przez regułę nazewnictwa, a nie czyjąś decyzję. Podręcznik PHP mówi, że PHP tworzy wpisy $_SERVER "named HTTP_ followed by the header name, capitalized and with underscores instead of hyphens", więc nagłówek Referer pojawia się jako HTTP_REFERER. Dokumentacja żądań Django opisuje HTTP_REFERER jako "The referring page, if any."

Express idzie w drugą stronę i akceptuje obie formy. Komentarz do req.get w kodzie źródłowym Express mówi: "The Referrer header field is special-cased, both Referrer and Referer are interchangeable", a kod zwraca this.headers.referrer || this.headers.referer. Taka kolejność oznacza, że nagłówek nazwany dosłownie Referrer ma pierwszeństwo przed standardowym, co ma znaczenie tylko wtedy, gdy klient celowo wysyła niestandardową nazwę.

Programista czyta kod na monitorze podczas debugowania odczytu nagłówka, który nic nie zwraca.

Czy ta literówka powoduje prawdziwe błędy?

Powoduje trzy błędy, które regularnie wracają podczas przeglądów kodu, i tylko jeden z nich dotyczy brakującego r.

Odczyty nagłówka, które nic nie zwracają. Kod odczytujący z surowej mapy nagłówków pole referrer dostaje pusty wynik, bo RFC 9110 definiuje tylko Referer i właśnie tę nazwę wysyłają przeglądarki. Express ukrywa problem, sprawdzając obie nazwy. PHP i Django udostępniają wyłącznie HTTP_REFERER.

Próba ustawienia nagłówka z JavaScriptu. MDN wymienia Referer jako zabroniony nagłówek żądania, więc przekazanie go w nagłówkach fetch() nie zmienia tego, co wysyła przeglądarka. Do tego służy opcja referrer w RequestInit. MDN opisuje trzy rodzaje wartości: "A same-origin relative or absolute URL" ustawia nagłówek, "An empty string" go pomija, a about:client używa wartości domyślnej dla kontekstu żądania, która obowiązuje również wtedy, gdy opcji nie podano.

Myślnik, a nie r. MDN ostrzega: "the noreferrer link relation is written without a dash. When you specify the referrer policy for the entire document with a <meta> element, it should be written with a dash: <meta name="referrer" content="no-referrer">." Zatem rel="noreferrer" i content="no-referrer" są poprawne, a ich zamiana po cichu nie daje żadnego efektu.

Flowsery
Flowsery

Rozpocznij 14-dniowy okres próbny

Panel w czasie rzeczywistym

Śledzenie celów

Śledzenie bez cookie

Co zwraca document.referrer?

document.referrer zwraca jako ciąg znaków adres strony, która prowadziła do bieżącej. MDN pisze: "The value is an empty string if the user navigated to the page directly (not through a link, but, for example, by using a bookmark)." Przykład z MDN pokazuje przycinanie: po kliknięciu z artykułu MDN do w3.org właściwość na nowej stronie zwraca "the previous domain like developer.mozilla.org", a nie pełny adres artykułu.

To przycinanie wynika z polityki referrera, która steruje też nagłówkiem. Projekt W3C mówi: "The default referrer policy is "strict-origin-when-cross-origin"", a MDN opisuje tę politykę tak: "Send the origin, path, and query string when performing a same-origin request. For cross-origin requests send the origin (only) when the protocol security level stays same (HTTPS→HTTPS). Don't send the Referer header to less secure destinations (HTTPS→HTTP)." Skrypty analityczne po stronie klienta odczytują document.referrer, a logi serwera Referer. Przy polityce domyślnej oba źródła widzą nazwę hosta przy wizytach z innych stron i nic przy przejściu na HTTP. To, jak nazwa hosta staje się kanałem, opisuje artykuł o tym, co liczy się jako ruch z odesłań, a to, co dzieje się przy jej braku, artykuł o ruchu bezpośrednim.

Dwoje współpracowników porównuje przy biurku wydrukowane dokumenty, niczym redaktorzy sprawdzający, gdzie dwie specyfikacje się rozchodzą.

Gdzie specyfikacje są ze sobą sprzeczne?

Specyfikacje rozchodzą się w dwóch miejscach i oba wpływają na to, co widzi narzędzie analityczne.

Pierwsze to RFC 9110 kontra domyślne zachowanie przeglądarek. RFC 9110 mówi: "A user agent SHOULD NOT send a Referer header field if the referring resource was accessed with a secure protocol and the request target has an origin differing from that of the referring resource, unless the referring resource explicitly allows Referer to be sent." Domyślna polityka W3C wysyła origin dokładnie przy takim żądaniu, ze strony HTTPS do innego originu HTTPS, bez wyraźnego pozwolenia strony. Oba teksty obowiązują. Przeglądarki stosują domyślną politykę W3C, dlatego raporty odesłań nadal pokazują nazwy hostów. Dokumenty zgadzają się co do przejścia na niższy poziom bezpieczeństwa, gdzie RFC 9110 stwierdza, że klient "MUST NOT send a Referer header field in an unsecured HTTP request if the referring resource was accessed with a secure protocol."

Drugie miejsce dotyczy elementów akceptujących noreferrer. Trzy źródła podają trzy listy:

ŹródłoElementy wymienione dla noreferrer
HTML Standard, sekcja o typach linkówa, area, form (przy link oznaczone jako "not allowed")
W3C Referrer Policy Editor's Draft, 20 marca 2026a, area
MDN, strona Referrer-Policya, area, link

HTML Standard definiuje typy linków, więc to jego lista jest wiążąca: "The noreferrer keyword may be used with a, area, and form elements." Własna strona MDN o rel="noreferrer" zgadza się z HTML Standard, przez co odstaje jedynie strona o Referrer-Policy.

W przypadku ruchu z kampanii nie warto z tym walczyć. Przyciętego lub brakującego referrera nie da się odzyskać po fakcie, a tag UTM w linku przekaże źródło bez względu na to, co usuwa polityka.

Najczęściej zadawane pytania

Referer czy Referrer w żądaniu HTTP?

Nagłówek żądania to Referer. To jedyna pisownia zdefiniowana w RFC 9110 i ta, którą wysyłają przeglądarki. RFC 9110 oznacza nazwę dopiskiem "[sic]" i wyjaśnia, że jest błędnie zapisana. Zmienne serwerowe zbudowane na tym nagłówku, takie jak HTTP_REFERER w PHP, zachowują literówkę. Nazwy utworzone później mają formę Referrer, na przykład nagłówek odpowiedzi Referrer-Policy.

Dlaczego literówki w Referer nigdy nie poprawiono?

Nagłówek działał już w ruchu produkcyjnym, gdy RFC 1945 opisał go w maju 1996 roku, a każdy serwer odczytuje go właśnie pod tą nazwą. RFC 2068 dodał "[sic]" w styczniu 1997 roku i każda kolejna specyfikacja HTTP zachowała tę adnotację, zamiast zmieniać nazwę pola.

Czy mogę ustawić nagłówek Referer przez fetch()?

Nie, bo MDN wymienia Referer jako zabroniony nagłówek żądania, więc przeglądarka ignoruje go w obiekcie headers. Użyj opcji referrer żądania. Pusty ciąg pomija nagłówek, a adres z tego samego originu go ustawia.

Czy nagłówek Referrer-Policy zawiera tę literówkę?

Nie. Specyfikacja W3C Referrer Policy stwierdza: "The header name does not share the HTTP Referer header's misspelling." To samo dotyczy atrybutu referrerpolicy, nazwy meta referrer i rel="noreferrer".

Dlaczego document.referrer jest pusty?

document.referrer jest pusty, gdy wizyta nie miała strony odsyłającej, na przykład po wejściu z zakładki lub wpisaniu adresu, oraz gdy polityka lub znaczniki go wyłączyły. Link z rel="noreferrer", polityka no-referrer i strona HTTPS linkująca do strony HTTP dają przy domyślnych regułach pustą wartość.

Dlaczego PHP używa nazwy HTTP_REFERER?

PHP tworzy klucze $_SERVER z nazw nagłówków żądania, dodając prefiks HTTP_, zamieniając litery na wielkie, a myślniki na podkreślenia. Nagłówek to Referer, więc klucz to HTTP_REFERER. Django stosuje ten sam schemat w request.META.

Jaka jest domyślna polityka referrera w przeglądarkach?

Projekt W3C ustawia domyślnie strict-origin-when-cross-origin. Przy żądaniach z tego samego originu wysyłany jest origin, ścieżka i ciąg zapytania. Przy żądaniach między originami wysyłany jest tylko origin, o ile poziom bezpieczeństwa protokołu się nie zmienia, a przy przejściu z HTTPS na HTTP nagłówek Referer nie jest wysyłany wcale.

Flowsery
Flowsery

Rozpocznij 14-dniowy okres próbny

Panel w czasie rzeczywistym

Śledzenie celów

Śledzenie bez cookie

Czym różni się rel="noreferrer" od no-referrer?

rel="noreferrer" to relacja linku i zapisuje się ją bez myślnika. no-referrer to wartość polityki, więc forma dla całego dokumentu to <meta name="referrer" content="no-referrer">, z myślnikiem. Zamiana ich po cichu nic nie daje.

Czy Express akceptuje zarówno Referer, jak i Referrer?

Tak. Komentarz do req.get nazywa obie nazwy wymiennymi, a kod zwraca this.headers.referrer || this.headers.referer. Nagłówek nazwany dosłownie Referrer ma pierwszeństwo przed standardowym.

Który RFC jako pierwszy zdefiniował nagłówek Referer?

RFC 1945, dokument HTTP/1.0 z maja 1996 roku, definiuje go w sekcji 10.13 i nie wspomina o pisowni. RFC 2068 dodał [sic] w styczniu 1997 roku. RFC 9110 z czerwca 2022 roku nadal je zawiera.

Czy ten artykuł był pomocny?

Chętnie poznamy opinię!

Częściej widoczni w Google

Jedno kliknięcie ustawia Flowsery jako preferowane źródło, dzięki czemu nasze artykuły pojawiają się wyżej w Najważniejszych artykułach, trybie AI i Przeglądach od AI.

Jeszcze jedno...

Flowsery

Flowsery

Analityka witryny skupiona na przychodach

Każdy odwiedzający, źródło i konwersja w czasie rzeczywistym. Prosto, skutecznie i bez plików cookie.

Panel w czasie rzeczywistym

Śledzenie celów

Śledzenie bez cookie

Powiązane hasła ze słownika

Co liczy się jako ruch z odesłań, a co po cichu z niego wypadaCo liczy się jako ruch z odesłań, a co po cichu z niego wypada
Słownik

Co liczy się jako ruch z odesłań, a co po cichu z niego wypada

O ruchu z odesłań decydują dwie różne reguły. GA4 czyta medium, Matomo host referrera, a nagłówek Referer gubi większość adresu URL.

•9 min czytania
Dlaczego ruch bezpośredni to koszyk na wszystko, czego analityka nie umiała przypisaćDlaczego ruch bezpośredni to koszyk na wszystko, czego analityka nie umiała przypisać
Słownik

Dlaczego ruch bezpośredni to koszyk na wszystko, czego analityka nie umiała przypisać

Sesje trafiają do ruchu bezpośredniego, gdy znika strona odsyłająca i tag kampanii. Prawdziwe przyczyny: referrer policy, aplikacje, PDF-y, kody QR.

•8 min czytania
Dlaczego współczynnik odrzuceń w GA4 to odwrócony współczynnik zaangażowaniaDlaczego współczynnik odrzuceń w GA4 to odwrócony współczynnik zaangażowania
Słownik

Dlaczego współczynnik odrzuceń w GA4 to odwrócony współczynnik zaangażowania

Współczynnik odrzuceń w GA4 to odsetek sesji bez zaangażowania. Sprawdź, jak definiuje go Google, czym różni się od Universal Analytics i gdzie go dodać.

•8 min czytania
Co się stało z wycofywaniem plików cookie stron trzecich w ChromeCo się stało z wycofywaniem plików cookie stron trzecich w Chrome
Słownik

Co się stało z wycofywaniem plików cookie stron trzecich w Chrome

Wycofywanie plików cookie stron trzecich w Chrome: od planu z 2020 r. do odwrotu w 2025 r. Wszystkie ogłoszenia Google, stan obecny i ich znaczenie.

•9 min czytania
Jak oblicza się liczbę stron na sesję i co mówi ona o wizycieJak oblicza się liczbę stron na sesję i co mówi ona o wizycie
Słownik

Jak oblicza się liczbę stron na sesję i co mówi ona o wizycie

W GA4 liczba stron na sesję to Views per session: wyświetlenia stron i ekranów podzielone przez sesje. Wzór, miejsce w raportach i sposób interpretacji.

•7 min czytania
Co rejestruje śledzenie kliknięć na stronie i które kliknięcia gubiCo rejestruje śledzenie kliknięć na stronie i które kliknięcia gubi
Słownik

Co rejestruje śledzenie kliknięć na stronie i które kliknięcia gubi

Śledzenie kliknięć zapisuje, w który element, na jakiej stronie i kiedy kliknął odwiedzający. Poznaj trzy metody, pola do wysłania i powody znikania kliknięć.

•8 min czytania

Powiązane artykuły