W skrócie
7 min czytaniaGoogle Consent Mode v2 to aktualizacja z listopada 2023 roku, która dodała dwa parametry reklamowe, ad_user_data i ad_personalization, obok istniejących sygnałów ad_storage i analytics_storage. To wymóg produktowy Google wynikający z polityki zgody użytkownika z UE, a nie przepis zapisany w RODO. Gdy obu parametrów brakuje, Google traktuje zgodę jako nieudzieloną, a listy Customer Match nie mogą wykorzystywać tych danych w przypadku użytkowników z EOG.
Co zmienił Google Consent Mode v2?
W listopadzie 2023 roku Google Consent Mode v2 dodał dwa parametry reklamowe, ad_user_data i ad_personalization, obok sygnałów ad_storage i analytics_storage, które tagi Google już odczytywały. Dokumentacja platformy tagów Google mówi o tym wprost: "Consent mode was updated in November, 2023 and now contains two additional parameters" (Manage consent mode). Mechanizmy działające pod spodem, czyli polecenia default i update oraz modelowanie, które Google prowadzi na ich podstawie, omawia praktyczny przewodnik po trybie zgody. Ta strona skupia się na tym, co dodała do nich wersja 2.
Za co odpowiadają ad_user_data i ad_personalization?
Te dwa parametry dzielą jedno dawne pytanie na dwa. Dokumentacja gtag definiuje ad_user_data jako "Sets consent for sending user data to Google for advertising purposes", a ad_personalization jako "Sets consent for personalized advertising" (gtag.js reference). Pierwszy dotyczy przesyłania, drugi wykorzystania. Odwiedzający może zgodzić się na przekazanie danych do Google w celu pomiaru konwersji, a jednocześnie odmówić kierowania na ich podstawie reklam, i wersja 2 daje temu rozróżnieniu konkretny format.
W API istnieje siedem typów zgody. Opisy Google, cytowane z jego stron:
| Parametr | Opis Google | Dodano |
|---|---|---|
ad_storage | "Enables storage, such as cookies (web) or device identifiers (apps), related to advertising." | v1 |
analytics_storage | "Enables storage, such as cookies (web) or device identifiers (apps), related to analytics." | v1 |
ad_user_data | "Sets consent for sending user data to Google for advertising purposes." | v2 |
ad_personalization | "Sets consent for personalized advertising." | v2 |
functionality_storage | "Enables storage that supports the functionality of the website or app." | v1 |
personalization_storage | "Enables storage related to personalization, for example, video recommendations." | v1 |
security_storage | "Enables storage related to security such as authentication functionality, fraud prevention." | v1 |
Każdy z nich przyjmuje dokładnie dwie wartości: granted lub denied. Nic innego nie zostanie rozpoznane.
Czy Google Consent Mode v2 jest wymagany przez RODO?
Nie, a mieszanie tych dwóch kwestii to najczęstszy błąd w tekstach na ten temat. Google Consent Mode v2 to wymóg, który Google stawia reklamodawcom chcącym dalej korzystać z jego produktów. Wynika on z polityki zgody użytkownika z UE, która dotyczy "end users in the European Economic Area, the UK and Switzerland" i zobowiązuje reklamodawców do uzyskania zgody na "the use of cookies or other local storage where legally required" oraz na "the collection, sharing, and use of personal data for personalization of ads" (EU user consent policy). Same obowiązki prawne nakładają RODO (GDPR) i dyrektywa ePrivacy. Żadne z nich nie wymienia parametru JavaScript.
Praktyczna konsekwencja: wdrożenie, które dla wszystkiego wysyła granted, spełnia wymagania techniczne Google, a mimo to narusza prawo, jeśli nie uzyskano ważnej zgody. To, co czyni zgodę ważną, leży poza jakimkolwiek API i jest omówione w tekstach o tym, co uznaje się za zgodę na śledzenie, oraz o wymogach RODO dotyczących zgody w analityce internetowej. Podłącz sygnały po rozstrzygnięciu kwestii prawnej, a nie zamiast niej.

Tryb podstawowy czy zaawansowany: które wdrożenie wybrać?
Google opisuje dwa wdrożenia trybu zgody, a wersja 2 dziedziczy oba. W podstawowym trybie zgody witryna będzie "prevent Google tags from loading until a user interacts with a consent banner", a "no data is sent before a user consents". W zaawansowanym trybie zgody "Google tags load when a user opens the website or app" z wartościami domyślnymi ustawionymi na brak zgody, a "when consent is denied, consent state and cookieless pings are sent. When consent is granted, cookies are written" (Google Ads Help).
Różnica ujawnia się w modelowaniu Google. Ta sama strona pomocy opisuje tryb podstawowy jako dający "General model (less detailed modeling)", a zaawansowany jako dający "Advertiser-specific model (more detailed modeling)". Tryb zaawansowany zapewnia lepsze modelowanie konwersji kosztem przesyłania pingów bez plików cookie od odwiedzających, którzy odmówili, a to decyzja z zakresu ochrony danych, którą powinien podjąć zespół prawny, a nie zespół odpowiedzialny za wzrost. Niezależnie od wyboru baner zgody musi wywoływać update, a nie tylko odświeżać swój wygląd.
Co przestaje działać w produktach reklamowych Google bez tych sygnałów?
Brak sygnału nie jest neutralny. Dokumentacja Customer Match stwierdza: "If these consents are missing, then the consent value is determined as not consented" oraz "Data from unconsented EEA users will not be processed and cannot be used for ad personalization using Customer Match" (About Customer Match and the EU user consent policy). Na tej samej stronie znajduje się wymóg z konkretną datą: "Starting in March 2024, for Customer Match lists to be used in EEA, both consent fields of ConsentStatus type must be set to 'GRANTED' to indicate that you have received the required user consent."
Udokumentowano też, które tagi w ogóle odczytują te sygnały. Google wymienia produkty, których tagi "contain built-in consent checks": Google Analytics, Google Ads, Floodlight i Conversion Linker (Consent mode in Google Analytics). Tag spoza tej listy nie reaguje na wywołanie gtag('consent', ...), więc jego zablokowanie należy do ciebie.

Jak polecenia default i update przekazują nowe parametry?
Polecenie default uruchamia się przed jakimkolwiek tagiem Google, a update w chwili, gdy odwiedzający udzieli odpowiedzi. Postać udokumentowana przez Google:
gtag('consent', 'default', {
ad_storage: 'denied',
ad_user_data: 'denied',
ad_personalization: 'denied',
analytics_storage: 'denied',
});
gtag('consent', 'update', {
ad_storage: 'granted',
ad_user_data: 'granted',
ad_personalization: 'granted',
analytics_storage: 'granted',
});Dla poprawności znaczenie mają dwie opcje. Google opisuje wait_for_update z "a millisecond value to control how long to wait before data is sent" dla platform zgód działających asynchronicznie oraz klucz region ustawiany "according to ISO 3166-2" w poleceniu default, gdzie "the one with a more specific region will take effect". Uruchomienie default dopiero po wysłaniu odsłony przez gtag.js to błąd, który po cichu unieważnia całą konfigurację. Tę samą pułapkę kolejności omawia przewodnik po zgodzie na pliki cookie w Google Analytics.
Czego Google nie udokumentowało?
Google nie opublikowało żadnego harmonogramu kar za tryb zgody, żadnych grzywien ani zasad zawieszania kont związanych z tymi dwoma parametrami. Jedyną konkretną datą na stronach Google dotyczącą tej aktualizacji jest cytowany wyżej wymóg Customer Match z marca 2024 roku. Każdą inną datę egzekwowania krążącą po blogach traktuj jako niepotwierdzoną, dopóki Google jej nie opublikuje. Udokumentowana konsekwencja ma charakter funkcjonalny, a nie karny: dane z EOG bez zgody nie są przetwarzane na potrzeby personalizacji, a funkcja odbiorców lub pomiaru, która od nich zależała, działa gorzej.
Panel w czasie rzeczywistym
Śledzenie celów
Śledzenie bez cookie
Z całego tego mechanizmu można wyjść, po prostu nie wysyłając do Google sygnałów reklamowych. Analityka bez plików cookie usuwa te parametry z równania, a analityka privacy-first Flowsery działa bez plików cookie i jest hostowana w UE, więc nie ma tu decyzji o ad_storage, wokół której trzeba by cokolwiek modelować. Zespoły prowadzące kampanie Google Ads nadal potrzebują trybu zgody po stronie reklam, bo jedno narzędzie pomiarowe nie odpowiada za tagi innego dostawcy.
Najczęściej zadawane pytania
Czy Google Consent Mode v2 jest obowiązkowy?
Jest obowiązkowy dla reklamodawców, którzy chcą, by funkcje reklamowe i pomiarowe Google nadal działały dla ruchu z EOG, Wielkiej Brytanii i Szwajcarii, zgodnie z polityką zgody użytkownika z UE. Nie jest obowiązkowy na mocy RODO, które reguluje samą zgodę, a nie sposób jej przekazania dostawcy. Witryna bez tagów reklamowych Google nie ma wobec Google obowiązku korzystania z trybu zgody.
Co się stanie, jeśli wyślę tylko ad_storage i analytics_storage?
Dokumentacja Customer Match stwierdza, że gdy pól zgody brakuje, "the consent value is determined as not consented". Parametry z wersji 1 nie zastępują tych z wersji 2. Funkcje personalizacji zależne od ad_user_data i ad_personalization traktują taki ruch jako odmowę.
Czy ad_user_data może mieć wartość granted, gdy ad_personalization ma denied?
Tak i właśnie po to je rozdzielono. Oznacza to, że dane mogą trafiać do Google w celach reklamowych, ale reklamy spersonalizowane są odrzucone. Baner zgody z osobnymi przełącznikami celów powinien odpowiadać tej parze, a nie sprowadzać obu do jednego pola wyboru.
Czy podstawowy tryb zgody nadal liczy się jako Consent Mode v2?
Tak. Tryb podstawowy i zaawansowany to warianty wdrożenia i oba przekazują cztery parametry reklamowe i analityczne. Tryb podstawowy blokuje tagi Google do czasu interakcji odwiedzającego z banerem, więc parametry pojawiają się dopiero w wywołaniu update.
Jakich regionów dotyczy wymóg Google?
Polityka zgody użytkownika z UE wymienia "end users in the European Economic Area, the UK and Switzerland". Cytowany przez Google wymóg zgody dla Customer Match odnosi się do EOG. Dokumentacja Google nie rozszerza tego wymogu na inne regiony.
Czy tryb zgody przywraca dane odwiedzających, którzy odmówili?
Nie. Tryb zgody zasila modelowanie konwersji Google, które daje szacunki, a nie obserwacje, a Google opisuje oba wdrożenia jako zasilające model ogólny lub model właściwy dla reklamodawcy. Zastrzeżenia dotyczące modelowania i ich wpływ na raporty omawia przewodnik po trybie zgody.
Czym różnią się sygnały v1 i v2 w trybie zgody?
Sygnały v1 to ad_storage i analytics_storage. Wersja 2 zachowała oba i w listopadzie 2023 roku dodała ad_user_data oraz ad_personalization, dzieląc dawną pojedynczą decyzję na osobne sygnały dotyczące wysyłania danych do Google i wykorzystywania ich w reklamach spersonalizowanych.
Które tagi Google faktycznie sprawdzają sygnały trybu zgody?
Google wymienia Google Analytics, Google Ads, Floodlight i Conversion Linker jako produkty, których tagi mają wbudowane sprawdzanie zgody. Tag spoza tej listy ignoruje wywołanie gtag('consent', ...) i uruchamia się dalej, chyba że zablokuje go coś innego.
Do czego służy wait_for_update w trybie zgody?
To parametr opisany przez Google dla polecenia default, ustawiany na wartość w milisekundach, która określa, jak długo gtag.js ma wstrzymywać żądania przed ich wysłaniem. Istnieje z myślą o platformach zarządzania zgodami działających asynchronicznie, aby tagi nie uruchamiały się przy pierwszym załadowaniu strony, zanim platforma przekaże decyzję.
Czy parametr region pozwala ustawić różne wartości domyślne dla różnych krajów?
Polecenie default przyjmuje klucz region z kodami ISO 3166-2, a Google stosuje ten pasujący region, który jest bardziej szczegółowy. Witryna może ustawić jedną wartość domyślną dla EOG i osobną dla pozostałych miejsc.
Czy ten artykuł był pomocny?
Chętnie poznamy opinię!
Częściej widoczni w Google
Jedno kliknięcie ustawia Flowsery jako preferowane źródło, dzięki czemu nasze artykuły pojawiają się wyżej w Najważniejszych artykułach, trybie AI i Przeglądach od AI.
Jeszcze jedno...
Flowsery
Analityka witryny skupiona na przychodach
Każdy odwiedzający, źródło i konwersja w czasie rzeczywistym. Prosto, skutecznie i bez plików cookie.
Panel w czasie rzeczywistym
Śledzenie celów
Śledzenie bez cookie
Powiązane hasła ze słownika


Śledzenie Google Ads: czym jest GCLID i dlaczego znika przed konwersją?
Podstawy Google Ads: czym jest GCLID, jak zapisuje go automatyczne tagowanie, dlaczego gubią go przekierowania i czym różni się od tagów UTM.


Co zmieniło się w kluczowych zdarzeniach i konwersjach w GA4
Google podzieliło jedno słowo na dwa: kluczowe zdarzenia i konwersje w GA4 to teraz różne obiekty w Analytics i Ads. Co oznaczają i gdzie je znajdziesz.


Co mapa przewijania mówi o tym, gdzie czytelnicy się zatrzymują
Każdy pas mapy przewijania ma kolor zależny od odsetka odwiedzających, którzy do niego dotarli. Poznaj linię zgięcia, kolumnę odpływu i pułapki wysokości strony.


Co ścieżka konwersji pokazuje, zanim ktoś kupi
Ścieżka konwersji to uporządkowana lista kanałów, z którymi kupujący się zetknął. Jak GA4 dzieli ją na punkty wczesne, środkowe i późne oraz co z tym zrobić.


Do czego służą wymiary niestandardowe w GA4 i jakie mają limity
Rejestracja wymiarów niestandardowych w GA4 zmienia parametry zdarzeń w pola raportów. Poznaj trzy zakresy, limity 50, 25 i 10 oraz pułapkę kardynalności.


Jak identyfikator użytkownika w GA4 łączy wizyty zalogowanych na różnych urządzeniach
Identyfikator użytkownika w GA4 łączy sesje zalogowanej osoby na różnych urządzeniach. Poznaj konfigurację gtag, limit 256 znaków, wylogowanie i ograniczenia.
Powiązane artykuły


Przez co tak naprawdę dzieli średni czas zaangażowania w GA4
Średni czas zaangażowania w GA4 to czas aktywnej karty podzielony przez aktywnych użytkowników, a nie sesje. Jak działa licznik, dlaczego wynik miesięczny jest wyższy i czego nie widać.
Co rejestruje śledzenie kliknięć na stronie i które kliknięcia gubi
Śledzenie kliknięć zapisuje, w który element, na jakiej stronie i kiedy kliknął odwiedzający. Poznaj trzy metody, pola do wysłania i powody znikania kliknięć.


Jak warstwa danych przekazuje zdarzenia do tagów analitycznych
Warstwa danych to kolejka, do której strona wysyła zdarzenia analityczne. Jak Menedżer tagów odczytuje dataLayer, dlaczego dane się scalają i jakie błędy gubią zdarzenia.

