TL;DR, kort antwoord
8 min leestijdEen trackingpixel is een afbeelding van 1x1 met maar één taak: de browser of mailclient een HTTP-verzoek laten sturen naar een server die het vastlegt. Het verzoek bevat een IP-adres, een User-Agent, elke cookie die al voor het domein van de pixel is geplaatst, de identifiers die in de querystring zijn verwerkt en een Referer die browsers bij cross-origin verzoeken nu inkorten tot de origin. Hij kan de DOM niet lezen, geen scrollgedrag meten en niets timen, en dat onderscheidt hem van een scripttag. In e-mail is het nu een zwak signaal: Bescherm Mail-activiteit van Apple downloadt externe content op de achtergrond, of het bericht nu wordt geopend of niet, en Gmail stuurt elke afbeelding via een proxy.
Wat is een trackingpixel?
Marketeers sluiten een trackingpixel in: een afbeelding van 1x1 met een URL die de campagne identificeert, zodat het weergeven van de pagina of e-mail een verzoek afdwingt naar een server die het vastlegt. De afbeelding is bijzaak. Het verzoek is het product.
Meta levert dit patroon in zijn eigen gedocumenteerde basiscode, als terugvaloptie voor bezoekers van wie de browser de JavaScript-versie niet uitvoert:
<noscript>
<img height="1" width="1" style="display:none" src="https://www.facebook.com/tr?id={your-pixel-id-goes-here}&ev=PageView&noscript=1" />
</noscript>Alles wat een pixel meldt, staat in die URL of in de headers die de client toevoegt. id benoemt het account, ev=PageView benoemt het event en noscript=1 legt vast dat dit de terugvalroute was. De inhoud van het antwoord doet er voor de afzender niet toe. Daarom geven endpoints een transparante GIF van 1x1 of een lege 204 No Content terug en wordt het element verborgen met display:none.
Wat ontvangt de server eigenlijk?
Met een pixelverzoek komen vijf dingen binnen, en maar één daarvan wordt gekozen door degene die de pixel plaatste.
| Wat binnenkomt | Waar het vandaan komt | Hoe betrouwbaar het is |
|---|---|---|
| Parameters in de querystring | De src-URL die de afzender schreef | Exact, want de afzender schreef het |
| IP-adres | De TCP-verbinding | Bij benadering een locatie, makkelijk een proxy of relay |
User-Agent | De client | Apparaat- en clienttype, steeds verder ingeperkt |
Referer | De browser, volgens het referrerbeleid | Alleen de origin bij cross-origin verzoeken |
| Cookies | Eerder geplaatste cookies op het eigen domein van de pixel | Afhankelijk van de regels van de browser voor third-party cookies |
Kijk wat er ontbreekt. Er is geen paginatitel, geen schermgrootte, geen scrollpositie en geen tijd op de pagina, omdat geen van die dingen bestaat op het moment dat een afbeelding wordt opgevraagd. Een pixelhit is één regel in een toegangslog, en elk veld daarin is ofwel automatisch door de client toegevoegd ofwel weken eerder door de afzender in de URL geschreven. Analisten schrijven pixeldata regelmatig details toe die er niet in kunnen zitten, en verklaren de gaten die daardoor ontstaan vervolgens als adblocking.
De Referer-regel is de regel die de meeste mensen nog steeds verkeerd begrijpen. Browsers gebruiken standaard strict-origin-when-cross-origin, wat MDN beschrijft als het meesturen van "de origin, het pad en de querystring bij een same-origin verzoek", maar bij cross-origin verzoeken als het meesturen van "(alleen) de origin wanneer het beveiligingsniveau van het protocol gelijk blijft (HTTPS naar HTTPS)." Een pixel van een derde partij komt dus de site te weten, niet de pagina, tenzij de eigenaar van de pagina het pad bewust in de querystring heeft meegegeven.
![]()
Wat kan een pixel niet dat een script wel kan?
Een pixel kan de pagina waarop hij staat niet lezen. Hij gaat één keer af, draagt alleen wat de URL al bevatte, en daarna is het verzoek voorbij.
| Mogelijkheid | Afbeeldingspixel van 1x1 | Scripttag |
|---|---|---|
| Vastleggen dat er een weergave was | Ja | Ja |
| De URL en paginatitel lezen | Alleen als de afzender ze hardcodeerde | Ja, uit document |
| Schermgrootte, taal en apparaatgeheugen lezen | Nee | Ja |
| Klikken, scrolldiepte en formulierverzendingen volgen | Nee | Ja |
| Tijd op de pagina of prestatietijden meten | Nee | Ja |
| Een first-party cookie plaatsen of lezen | Alleen via Set-Cookie op het eigen domein | Ja, via document.cookie |
| Vervolgevents sturen binnen hetzelfde bezoek | Nee, één verzoek per element | Ja |
| Het verlaten van de pagina betrouwbaar overleven | Nee | Ja, met navigator.sendBeacon |
| Data van een andere origin lezen | Nee | Nee |
De documentatie van Meta laat het verschil binnen één product zien. De JavaScript-pixel, zo staat er, "volgt bezochte URL's, bezochte domeinen en de apparaten die je bezoekers gebruiken." De noscript-afbeelding eronder meldt één PageView met de parameters die al in de src stonden. Hetzelfde account, dezelfde eventnaam, een fractie van de details.
Daarom is een pixel in de meeste discussies over webanalytics ook het verkeerde gereedschap en de verkeerde zorg. Meting op basis van scripts is wat de pagina leest; de pixel is de uitgeklede terugvaloptie. Voor de bredere vraag wat een verzoek van een derde partij over sites heen aan elkaar kan koppelen, zijn tracking over sites heen en het verschil tussen first-party en third-party cookies veel belangrijker dan de grootte van de afbeelding.
![]()
Waarom overschatten openpercentages van e-mail het aantal opens?
Het meten van e-mailopens is het klassieke gebruik van een pixel, en het is het gebruik dat als eerste kapotging. Er bestaat geen open-event in e-mail. Er is alleen een externe afbeelding die de mailclient wel of niet ophaalt, dus de hele metric rust op een client die zich gedraagt zoals in 2010.
Bescherm Mail-activiteit van Apple, de instelling achter Mail Privacy Protection, breekt die afleiding op twee plekken. Apple zegt dat het "je privacy helpt beschermen door te voorkomen dat afzenders van e-mail, waaronder Apple, informatie over je Mail-activiteit te weten komen", en beschrijft het mechanisme zonder omwegen: het "downloadt standaard externe content op de achtergrond", ongeacht of de ontvanger iets met de e-mail doet. Die ene zin verandert een openpercentage in een afleverpercentage voor elke ontvanger die de instelling aan heeft. Aan de netwerkkant "stuurt Apple alle externe content die Mail downloadt via twee afzonderlijke relays die door verschillende partijen worden beheerd", dus het IP-adres dat de afzender bereikt, is niet dat van de ontvanger, en "afzenders kunnen je IP-adres niet gebruiken als unieke identifier om je activiteit op websites of in apps te koppelen en zo een profiel van je op te bouwen."
Gmail pakt hetzelfde signaal vanuit een andere hoek aan door afbeeldingen zelf te scannen en te serveren. De helppagina van Google zegt dat "afzenders het laden van afbeeldingen niet kunnen gebruiken om informatie over je computer of locatie te krijgen" en dat "afzenders de afbeelding niet kunnen gebruiken om cookies in je browser te plaatsen of te lezen." In één regel geeft Google ook de grens van die bescherming toe: "soms kunnen afzenders weten of je een e-mail met een afbeelding hebt geopend."
| Signaal dat een afzender wil | Apple Mail met Bescherm Mail-activiteit | Gmail met proxy voor afbeeldingen |
|---|---|---|
| Heeft de ontvanger het geopend | Gaat af, of er nu iets met het bericht wordt gedaan of niet | Kan nog steeds een open registreren |
| Wanneer opende de ontvanger het | Het tijdstip weerspiegelt de download op de achtergrond | Weerspiegelt het ophalen door de proxy |
| Waar is de ontvanger | Twee relays, niet het IP-adres van de ontvanger | Geen locatie uit de afbeelding |
| Welk apparaat | Gemeld door de agent die ophaalt | Gemeld door de proxy |
| Herhaalde opens | Niet te onderscheiden | Gecachte afbeelding, dus heropeningen kunnen worden gemist |
Lees het gevolg zorgvuldig voordat je over een campagne rapporteert. Het openpercentage is nu een bovengrens die grotendeels uit geautomatiseerde downloads bestaat, en de aantallen vallen het hoogst uit in de segmenten met de meeste Apple Mail-gebruikers. Wie openpercentages tussen segmenten vergelijkt, vergelijkt dus mailclients. Klikken vragen nog steeds een mens, en daarom overleven de klikratio en de omzet die aan de klik wordt toegeschreven deze verandering. Dezelfde redenering geldt voor server-side tracking op het web: hoe dichter de meting bij een actie zit die een persoon echt moest uitvoeren, hoe minder ze afhangt van een eigenaardigheid bij het weergeven.
Realtime dashboard
Doelen bijhouden
Tracking zonder cookies
Is een trackingpixel hetzelfde als een webbeacon of een spionagepixel?
Ja, dat zijn drie namen voor één mechanisme met verschillende bijklanken. "Webbeacon" is de oudere, neutrale term, "trackingpixel" is de term van leveranciers en "spionagepixel" is de term die aansloeg toen journalisten begonnen te tellen hoeveel marketingmails er een bevatten. De HTML is in alle drie de gevallen identiek.
Om er een te vinden heb je een netwerkpaneel nodig en verder geen tools. Filter verzoeken op het type afbeelding, sorteer op grootte en zoek naar antwoorden van een paar honderd bytes of minder waarvan de URL een identifier en een eventnaam bevat. In een e-mail vind je hetzelfde door het ruwe bericht te bekijken en in de HTML te zoeken naar img-tags met een width of height van 1, nog voordat de client het bericht weergeeft.
Wat verschilt, is openbaarmaking en jurisdictie, niet de techniek. Een pixel die een aankoop aan een advertentieplatform meldt, een pixel die meet of een nieuwsbrief is afgeleverd en een pixel die een lezer over sites heen fingerprint, zien er in de markup allemaal hetzelfde uit en worden door privacywetgeving heel verschillend behandeld. Het element zegt niets over de bedoeling; het doeldomein en de parameters in de URL wel.
Veelgestelde vragen
Waarom is een trackingpixel 1x1?
Omdat hij moet worden opgevraagd zonder gezien te worden. Eén pixel is de kleinste geldige afbeelding, en meestal wordt hij verborgen met display:none of krijgt hij de kleur van de achtergrond, zodat er niets in de lay-out verschuift.
Kan een trackingpixel mijn e-mailadres lezen?
Alleen het adres dat al in de URL is verwerkt. Afzenders voegen vóór het versturen een identifier van de ontvanger aan de querystring toe, dus de pixel geeft de identiteit terug die ze al hadden, niet een die hij zelf ontdekte.
Houden adblockers trackingpixels tegen?
Blokkeerlijsten matchen op de URL van het verzoek, dus een pixel die naar een bekend advertentiedomein wijst, wordt geblokkeerd zoals elk ander verzoek naar dat domein. Een pixel die vanaf het eigen domein van de site wordt geserveerd, is voor een lijst moeilijker te classificeren.
Blokkeert Mail Privacy Protection van Apple pixels?
Het blokkeert het ophalen niet. Apple downloadt externe content standaard op de achtergrond, of er nu iets met het bericht wordt gedaan of niet, en stuurt het via twee relays. Het verzoek komt dus nog steeds binnen, maar de open, het tijdstip en het IP-adres betekenen niet meer wat de afzender aanneemt.
Kan een pixel een cookie plaatsen?
Het antwoord kan Set-Cookie sturen voor het eigen domein, en dat is een third-party cookie wanneer de pixel op de pagina van iemand anders staat. Of de browser die cookie opslaat en later terugstuurt, hangt af van de regels van die browser voor third-party cookies.
Is een trackingpixel een persoonsgegeven onder de AVG?
De afbeelding niet, de data die hij verzamelt wel mogelijk. Een IP-adres plus een identifier van de ontvanger in een querystring identificeert een persoon, en dat is de toets die telt, niet het bestandsformaat.
Werkt een trackingpixel als JavaScript is uitgeschakeld?
Een pixel heeft geen JavaScript nodig om te werken. Meta levert precies voor dit geval een <noscript>-terugvaloptie die uit een kale <img>-tag bestaat, omdat het laden van elke afbeelding de browser dwingt het verzoek te doen, ongeacht of scripts worden ondersteund. Dat is het hele mechanisme: de URL opvragen, de hit vastleggen.
Waarom geven trackingpixels een lege afbeelding of een 204-antwoord terug?
De afzender leest nooit wat er terugkomt. Het enige wat telt, is dat het verzoek de server bereikte en werd vastgelegd, dus endpoints antwoorden met een transparante GIF van 1x1 of een lege 204 No Content in plaats van iets betekenisvols. De opmaak display:none op het element volgt dezelfde logica, omdat het niet de bedoeling is dat iets aan de afbeelding zelf wordt gezien.
Kan een trackingpixel zien hoe vaak iemand een e-mail heeft geopend?
Niet betrouwbaar. Bescherm Mail-activiteit van Apple gaat af bij elke download op de achtergrond, ongeacht betrokkenheid, dus herhaalde opens zijn niet te onderscheiden van de eerste download. Gmail cachet de afbeelding achter de proxy, dus een tweede open kan helemaal niet worden vastgelegd.
Weet een trackingpixel op welke pagina iemand is?
Meestal niet verder dan het domein. Browsers gebruiken standaard strict-origin-when-cross-origin, waarbij het volledige pad alleen bij same-origin verzoeken wordt meegestuurd en cross-origin verzoeken worden ingekort tot de origin. Een pixel van een derde partij komt dus het domein te weten dat hem insloot, niet de pagina zelf, tenzij de eigenaar van de pagina het pad in de querystring heeft gezet.
Was dit artikel nuttig?
Laat ons weten wat je ervan vindt!
Zie ons vaker in Google
Met één klik markeer je Flowsery als voorkeursbron, zodat onze artikelen hoger staan in je Topverhalen, AI-modus en AI-overzichten.
Voordat je gaat...
Flowsery
Analytics voor je website, met omzet voorop
Volg elke bezoeker, bron en conversie in realtime. Eenvoudig, krachtig en zonder cookies.
Realtime dashboard
Doelen bijhouden
Tracking zonder cookies
Gerelateerde begrippen


Zo werkt een opt-out voor Google Analytics, en wat elke methode blokkeert
Een opt-out voor Google Analytics kan een browserextensie zijn, een ga-disable-vlag op window of geweigerde toestemming. Wat elke methode blokkeert, wie er de baas over is en waar ze ophoudt.


Wat zeven leveranciers publiceren over de bewaartermijn van session replay-data
Bewaartermijnen van session replay-data vergeleken op basis van de docs van FullStory, Hotjar, Clarity, LogRocket, PostHog, Sentry en Datadog, plus wat de AVG vereist.


Wat rrweb vastlegt en hoe de privacyopties werken
Hoe rrweb een sessie vastlegt als DOM-snapshot plus mutaties, niet als video: de npm-pakketten, de MIT-licentie en privacyopties zoals maskAllInputs en blockClass.


Waar de standaardinstellingen voor PII-redactie in sessiereplay data blootleggen
De standaardinstellingen voor PII-redactie in sessiereplay lopen sterk uiteen: rrweb maskeert alleen wachtwoorden, Sentry alle tekst, Clarity cijfers en e-mails.


Hoe gepartitioneerde CHIPS-cookies elke site een eigen koektrommel geven
Gepartitioneerde CHIPS-cookies instellen vraagt Secure, SameSite=None en nog één attribuut, en de browser bewaart een aparte kopie per topniveausite.


Hoe analytics zonder cookies bezoekers telt zonder identifier
Een analysetool zonder cookies telt bezoekers zonder een identifier in de browser op te slaan. Wat dat weghaalt, wat het kost en waarom fingerprinting geen uitweg is.
Gerelateerde artikelen


De toets die bepaalt wie verwerkingsverantwoordelijke en wie verwerker is
De AVG-toets voor verwerkingsverantwoordelijke tegenover verwerker is wie het doel en de middelen bepaalt. Wat elke rol tekent, verschuldigd is en doet bij een datalek.


Alleen het domein bepaalt of een cookie first-party of third-party is
Het verschil tussen first-party en third-party cookies zit in het domein dat ze plaatste, niet in wie ze schreef. Wat browsers nu blokkeren, en wat er breekt als ze dat doen.


Wat de cookielimiet van 7 dagen in Safari echt beperkt
De cookielimiet van 7 dagen in Safari begrenst first-party cookies die een script zet, en na bepaalde klikken op links van andere sites geldt een nog kortere limiet van 24 uur.